vyasṛjan kavalān nāgā gāvo vatsān na pāyayan
kavala
m. (n. ?) a mouthful (as of water &c) 264,1 46470 m. a morsel MBh.; R.; Ragh.; Mn.; Bhartr2. 264,1 46471 m. a wash for cleansing the mouth, gargle Sus3r. 264,1 46472 m. a kind of...
Dictionary Definitions
[mw] m. (n. ?) a mouthful (as of water &c) 264,1 46470 m. a morsel MBh.; R.; Ragh.; Mn.; Bhartr2. 264,1 46471 m. a wash for cleansing the mouth, gargle Sus3r. 264,1 46472 m. a kind of fish (commonly Baliya) L. 031471 264,1 46473
√kava कव
Gaṇa 1· bhvadi· Parasmaipada · śabde
to be intoxicated, to be drunk, to be confused
Explore √kavaCorpus Profile
- Part of Speech
- NOUN
- Occurrences
- 55
- Texts
- 15
DCS: a female name | Monier-Williams: a kind of fish (commonly Baliya ), L.
Occurrences
Appears in 21 texts.
Top Texts by Occurrence
Concordance Sample
Rāmāyaṇasurface: kavalān
Aṣṭāṅgahṛdayasaṃhitāsurface: kavala
yuñjyād anannam annādau madhye 'nte kavalāntare
Mugdhāvabodhinīsurface: kavala
asau pūrvasaṃskṛtarasa etair auṣadhais tridinaṃ nirantaraṃ yathā syāt tathā sved