2.37

दन्तीकषाये तन्मज्ज्ञो गुडं जीर्णं च निक्षिपेत्

dantīkaṣāye tanmajjño guḍaṃ jīrṇaṃ ca nikṣipet

2.37.2

तम् अरिष्टं स्थितं मासं पाययेत् पक्षम् एव वा

tam ariṣṭaṃ sthitaṃ māsaṃ pāyayet pakṣam eva vā

2.38

त्वचं तिल्वकमूलस्य त्यक्त्वाभ्यन्तरवल्कलम्

tvacaṃ tilvakamūlasya tyaktvābhyantaravalkalam

2.38.2

विशोष्य चूर्णयित्वा च द्वौ भागौ गालयेत् ततः

viśoṣya cūrṇayitvā ca dvau bhāgau gālayet tataḥ

2.39

लोध्रस्यैव कषायेण तृतीयं तेन भावयेत्

lodhrasyaiva kaṣāyeṇa tṛtīyaṃ tena bhāvayet

2.39.2

कषाये दशमूलस्य तं भागं भावितं पुनः

kaṣāye daśamūlasya taṃ bhāgaṃ bhāvitaṃ punaḥ

2.40

शुष्कं चूर्णं पुनः कृत्वा ततः पाणितलं पिबेत्

śuṣkaṃ cūrṇaṃ punaḥ kṛtvā tataḥ pāṇitalaṃ pibet

2.40.2

मस्तुमूत्रसुरामण्डकोलधात्रीफलाम्बुभिः

mastumūtrasurāmaṇḍakoladhātrīphalāmbubhiḥ

2.41

तिल्वकस्य कषायेण कल्केन च सशर्करः

tilvakasya kaṣāyeṇa kalkena ca saśarkaraḥ

2.41.2

सघृतः साधितो लेहः स च श्रेष्ठं विरेचनम्

saghṛtaḥ sādhito lehaḥ sa ca śreṣṭhaṃ virecanam

2.42

सुधा भिनत्ति दोषाणां महान्तम् अपि संचयम्

sudhā bhinatti doṣāṇāṃ mahāntam api saṃcayam

2.42.2

आश्वेव कष्टविभ्रंशान्नैव तां कल्पयेद् अतः

āśveva kaṣṭavibhraṃśānnaiva tāṃ kalpayed ataḥ

2.43

मृदौ कोष्ठे ऽबले बाले स्थविरे दीर्घरोगिणि

mṛdau koṣṭhe 'bale bāle sthavire dīrgharogiṇi

2.43.2

कल्प्या गुल्मोदरगरत्वग्रोगमधुमेहिषु

kalpyā gulmodaragaratvagrogamadhumehiṣu

2.44

पाण्डौ दूषीविषे शोफे दोषविभ्रान्तचेतसि

pāṇḍau dūṣīviṣe śophe doṣavibhrāntacetasi

2.44.2

सा श्रेष्ठा कण्टकैस्तीक्ष्णैर् बहुभिश्च समाचिता

sā śreṣṭhā kaṇṭakaistīkṣṇair bahubhiśca samācitā

2.45

द्विवर्षां वा त्रिवर्षां वा शिशिरान्ते विशेषतः

dvivarṣāṃ vā trivarṣāṃ vā śiśirānte viśeṣataḥ

2.45.2

तां पाटयित्वा शस्त्रेण क्षीरम् उद्धारयेत् ततः

tāṃ pāṭayitvā śastreṇa kṣīram uddhārayet tataḥ

2.46

बिल्वादीनां बृहत्योर् वा क्वाथेन समम् एकशः

bilvādīnāṃ bṛhatyor vā kvāthena samam ekaśaḥ

2.46.2

मिश्रयित्वा सुधाक्षीरं ततो ऽङ्गारेषु शोषयेत्

miśrayitvā sudhākṣīraṃ tato 'ṅgāreṣu śoṣayet

Aṣṭāṅgahṛdayasaṃhitā