5.2.123.2

आनाय्याशोकदत्तं तं श्रुतं तस्माद् वणिग्वरात्

ānāyyāśokadattaṃ taṃ śrutaṃ tasmād vaṇigvarāt

5.2.124

सो ऽपि मल्लो भुजं हत्वा हस्तेनारभताहवम्

so 'pi mallo bhujaṃ hatvā hastenārabhatāhavam

5.2.124.2

मल्लं चाशोकदत्तस्तु भुजं हत्वा न्यपातयत्

mallaṃ cāśokadattastu bhujaṃ hatvā nyapātayat

5.2.125

ततस्तत्र महामल्लनिपातोत्थितशब्दया

tatastatra mahāmallanipātotthitaśabdayā

5.2.125.2

युद्धभूम्यापि संतुष्य साधुवाद इवोदिते

yuddhabhūmyāpi saṃtuṣya sādhuvāda ivodite

5.2.126

स राजाशोकदत्तं तं तुष्टो रत्नैरपूरयत्

sa rājāśokadattaṃ taṃ tuṣṭo ratnairapūrayat

5.2.126.2

चकार चात्मनः पार्श्ववर्तिनं दृष्टविक्रमम्

cakāra cātmanaḥ pārśvavartinaṃ dṛṣṭavikramam

5.2.127

सो ऽपि राज्ञः प्रियो भूत्वा दिनैः प्राप परां श्रियम्

so 'pi rājñaḥ priyo bhūtvā dinaiḥ prāpa parāṃ śriyam

5.2.127.2

शेवधिः शूरविद्यस्य विशेषज्ञो

śevadhiḥ śūravidyasya viśeṣajño

5.2.128

सो ऽथ जातु ययौ राजा चतुर्दश्यां बहिः पुरे

so 'tha jātu yayau rājā caturdaśyāṃ bahiḥ pure

5.2.128.2

सुप्रतिष्ठापितं दूरे देवम् अर्चयितुं शिवम्

supratiṣṭhāpitaṃ dūre devam arcayituṃ śivam

5.2.129

कृतार्चनस्ततो नक्तं श्मशानस्यान्तिकेन सः

kṛtārcanastato naktaṃ śmaśānasyāntikena saḥ

5.2.129.2

आगच्छन्न् अशृणोद् एतां तन्मध्याद् उद्गतां गिरम्

āgacchann aśṛṇod etāṃ tanmadhyād udgatāṃ giram

5.2.130

अहं दण्डाधिपेनेह मिथ्या वध्यानुकीर्तनात्

ahaṃ daṇḍādhipeneha mithyā vadhyānukīrtanāt

5.2.130.2

द्वेषेण विद्धः शूलायां तृतीयं दिवसं प्रभो

dveṣeṇa viddhaḥ śūlāyāṃ tṛtīyaṃ divasaṃ prabho

5.2.131

अद्यापि न च निर्यान्ति प्राणा मे ऽपापकर्मणः

adyāpi na ca niryānti prāṇā me 'pāpakarmaṇaḥ

5.2.131.2

तद् देव तृषितो ऽत्यर्थम् अहं दापय मे जलम्

tad deva tṛṣito 'tyartham ahaṃ dāpaya me jalam

5.2.132

तच्छ्रुत्वा कृपया राजा स पार्श्वस्थम् उवाच तम्

tacchrutvā kṛpayā rājā sa pārśvastham uvāca tam

5.2.132.2

अशोकदत्तम् अस्याम्भः प्रहिणोतु भवान्

aśokadattam asyāmbhaḥ prahiṇotu bhavān

5.2.133

को ऽत्र रात्रौ व्रजेद् देव तद् गच्छाम्यहम् आत्मना

ko 'tra rātrau vrajed deva tad gacchāmyaham ātmanā

Kathāsaritsāgara