6.1.26.2

न तथा प्रतिपेदे तन्निनिन्दाभ्यधिकं पुनः

na tathā pratipede tanninindābhyadhikaṃ punaḥ

6.1.27

ततः स तत्पिता खेदाद् गत्वा धर्मानुशासितुः

tataḥ sa tatpitā khedād gatvā dharmānuśāsituḥ

6.1.27.2

राज्ञः कलिङ्गदत्तस्य पुरतः सर्वम् अब्रवीत्

rājñaḥ kaliṅgadattasya purataḥ sarvam abravīt

6.1.28

सो ऽपि राजा तम् आस्थाने युक्त्यानाय्य वणिक्सुतम्

so 'pi rājā tam āsthāne yuktyānāyya vaṇiksutam

6.1.28.2

मृषारचितकोपः सन्न् एवं क्षत्तारम् आदिशत्

mṛṣāracitakopaḥ sann evaṃ kṣattāram ādiśat

6.1.29

श्रुतं मया वणिक्पुत्रः पापो ऽयम् अतिदुष्कृती

śrutaṃ mayā vaṇikputraḥ pāpo 'yam atiduṣkṛtī

6.1.29.2

निर्विचारं तद् एषो ऽद्य हन्यतां देशदूषकः

nirvicāraṃ tad eṣo 'dya hanyatāṃ deśadūṣakaḥ

6.1.30

इत्य् ऊचिवांस्ततः पित्रा कृतविज्ञापनः किल

ity ūcivāṃstataḥ pitrā kṛtavijñāpanaḥ kila

6.1.30.2

नृपतिर् धर्मचर्यार्थं द्वौ मासौ वधनिग्रहम्

nṛpatir dharmacaryārthaṃ dvau māsau vadhanigraham

6.1.31

संविधार्य तदन्ते च पुनरानयनाय सः

saṃvidhārya tadante ca punarānayanāya saḥ

6.1.31.2

तस्यैव तत्पितुर् हस्ते न्यस्तवांस्तं वणिक्सुतम्

tasyaiva tatpitur haste nyastavāṃstaṃ vaṇiksutam

6.1.32

सो ऽपि पित्रा गृहं नीतो वणिक्पुत्रो भयाकुलः

so 'pi pitrā gṛhaṃ nīto vaṇikputro bhayākulaḥ

6.1.32.2

किं मयापकृतं राज्ञो भवेद् इति विचिन्तयन्

kiṃ mayāpakṛtaṃ rājño bhaved iti vicintayan

6.1.33

अकारणं द्विमासान्ते मरणं भावि भावयन्

akāraṇaṃ dvimāsānte maraṇaṃ bhāvi bhāvayan

6.1.33.2

अनिद्रो ऽपचिताहारक्लान्तस्तस्थौ दिवानिशम्

anidro 'pacitāhāraklāntastasthau divāniśam

6.1.34

ततो मासद्वये याते राजाग्रे कृशपाण्डुरः

tato māsadvaye yāte rājāgre kṛśapāṇḍuraḥ

6.1.34.2

पुनः स्वपित्रा तेनासौ वणिक्सूनुरनीयत

punaḥ svapitrā tenāsau vaṇiksūnuranīyata

6.1.35

राजा तं च तथाभूतं वीक्ष्यापन्नम् अभाषत

rājā taṃ ca tathābhūtaṃ vīkṣyāpannam abhāṣata

6.1.35.2

किम् ईदृक् त्वं कृशीभूतः किं रुद्धं ते मयाशनम्

kim īdṛk tvaṃ kṛśībhūtaḥ kiṃ ruddhaṃ te mayāśanam

6.1.36

तच्छ्रुत्वा स वणिक्पुत्रो राजानं तम् अभाषत

tacchrutvā sa vaṇikputro rājānaṃ tam abhāṣata

Kathāsaritsāgara