2.2.13

पश्यन्ति मुनयो युक्ताः स्वात्मानं परमार्थतः

paśyanti munayo yuktāḥ svātmānaṃ paramārthataḥ

2.2.13.2

विकारहीनं निर्दुःखम् आनन्दात्मानम् अव्ययम्

vikārahīnaṃ nirduḥkham ānandātmānam avyayam

2.2.14

अहंकर्ता सुखी दुःखी कृशः स्थूलेति या मतिः

ahaṃkartā sukhī duḥkhī kṛśaḥ sthūleti yā matiḥ

2.2.14.2

सा चाहङ्कारकर्तृत्वाद् आत्मन्यारोप्यते जनैः

sā cāhaṅkārakartṛtvād ātmanyāropyate janaiḥ

2.2.15

वदन्ति वेदविद्वांसः साक्षिणं प्रकृतेः परम्

vadanti vedavidvāṃsaḥ sākṣiṇaṃ prakṛteḥ param

2.2.15.2

भोक्तारमक्षरं शुद्धं सर्वत्र समवस्थितम्

bhoktāramakṣaraṃ śuddhaṃ sarvatra samavasthitam

2.2.16

तस्मादज्ञानमूलो हि संसारः सर्वदेहिनाम्

tasmādajñānamūlo hi saṃsāraḥ sarvadehinām

2.2.16.2

अज्ञानादन्यथा ज्ञानं तच्च प्रकृतिसंगतम्

ajñānādanyathā jñānaṃ tacca prakṛtisaṃgatam

2.2.17

नित्योदितः स्वयंज्योतिः सर्वगः पुरुषः परः

nityoditaḥ svayaṃjyotiḥ sarvagaḥ puruṣaḥ paraḥ

2.2.17.2

अहङ्काराविवेकेन कर्ताहमिति मन्यते

ahaṅkārāvivekena kartāhamiti manyate

2.2.18

पश्यन्ति ऋषयो ऽव्यक्तं नित्यं सदसदात्मकम्

paśyanti ṛṣayo 'vyaktaṃ nityaṃ sadasadātmakam

2.2.18.2

प्रधानं प्रकृतिं बुद्ध्वा कारणं ब्रह्मवादिनः

pradhānaṃ prakṛtiṃ buddhvā kāraṇaṃ brahmavādinaḥ

2.2.19

तेनायं संगतो ह्यात्मा कूटस्थो ऽपि निरञ्जनः

tenāyaṃ saṃgato hyātmā kūṭastho 'pi nirañjanaḥ

2.2.19.2

स्वात्मानमक्षरं ब्रह्म नावबुध्येत तत्त्वतः

svātmānamakṣaraṃ brahma nāvabudhyeta tattvataḥ

2.2.20

अनात्मन्यात्मविज्ञानं तस्माद् दुःखं तथेतरम्

anātmanyātmavijñānaṃ tasmād duḥkhaṃ tathetaram

2.2.20.2

रागद्वेषादयो दोषाः सर्वे भ्रान्तिनिबन्धनाः

rāgadveṣādayo doṣāḥ sarve bhrāntinibandhanāḥ

2.2.21

कर्मण्यस्य भवेद् दोषः पुण्यापुण्यमिति स्थितिः

karmaṇyasya bhaved doṣaḥ puṇyāpuṇyamiti sthitiḥ

2.2.21.2

तद्वशादेव सर्वेषां सर्वदेहसमुद्भवः

tadvaśādeva sarveṣāṃ sarvadehasamudbhavaḥ

2.2.22

नित्यः सर्वत्रगो ह्यात्मा कूटस्थो दोषवर्जितः

nityaḥ sarvatrago hyātmā kūṭastho doṣavarjitaḥ

2.2.22.2

एकः स भिद्यते शक्त्या मायया न स्वभावतः

ekaḥ sa bhidyate śaktyā māyayā na svabhāvataḥ

Kūrmapurāṇa