1.209.14.2

दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिम् उत नारदम्

dṛṣṭavatyo mahābhāgaṃ devarṣim uta nāradam

1.209.15

सर्वा हृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिम् अमितद्युतिम्

sarvā hṛṣṭāḥ sma taṃ dṛṣṭvā devarṣim amitadyutim

1.209.15.2

अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्म व्यथिताननाः

abhivādya ca taṃ pārtha sthitāḥ sma vyathitānanāḥ

1.209.16

स नो ऽपृच्छद् दुःखमूलम् उक्तवत्यो वयं च तत्

sa no 'pṛcchad duḥkhamūlam uktavatyo vayaṃ ca tat

1.209.16.2

क्व गच्छामो वयं सर्वा यत्र लप्स्यामहे पुनः

kva gacchāmo vayaṃ sarvā yatra lapsyāmahe punaḥ

1.209.16.3

श्रुत्वा तच्च यथावृत्तम् इदं वचनम् अब्रवीत्

śrutvā tacca yathāvṛttam idaṃ vacanam abravīt

1.209.17

दक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन्ति वै

dakṣiṇe sāgarānūpe pañca tīrthāni santi vai

1.209.17.2

पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत माचिरम्

puṇyāni ramaṇīyāni tāni gacchata māciram

1.209.18

तत्राशु पुरुषव्याघ्रः पाण्डवो वो धनंजयः

tatrāśu puruṣavyāghraḥ pāṇḍavo vo dhanaṃjayaḥ

1.209.18.2

मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखाद् अस्मान् न संशयः

mokṣayiṣyati śuddhātmā duḥkhād asmān na saṃśayaḥ

1.209.18.3

इत्युक्त्वा नारदः सर्वास्तत्रैवान्तरधीयत

ityuktvā nāradaḥ sarvāstatraivāntaradhīyata

1.209.19

तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यम् इहागताः

tasya sarvā vayaṃ vīra śrutvā vākyam ihāgatāḥ

1.209.19.2

तद् इदं सत्यम् एवाद्य मोक्षिताहं त्वयानघ

tad idaṃ satyam evādya mokṣitāhaṃ tvayānagha

1.209.20

एतास्तु मम वै सख्यश्चतस्रो ऽन्या जले स्थिताः

etāstu mama vai sakhyaścatasro 'nyā jale sthitāḥ

1.209.20.2

कुरु कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमोक्षय

kuru karma śubhaṃ vīra etāḥ sarvā vimokṣaya

1.209.21

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

1.209.21.2

ततस्ताः पाण्डवश्रेष्ठः सर्वा एव विशां पते

tatastāḥ pāṇḍavaśreṣṭhaḥ sarvā eva viśāṃ pate

1.209.21.3

तस्माच्छापाद् अदीनात्मा मोक्षयामास वीर्यवान्

tasmācchāpād adīnātmā mokṣayāmāsa vīryavān

1.209.22

उत्थाय च जलात् तस्मात् प्रतिलभ्य वपुः स्वकम्

utthāya ca jalāt tasmāt pratilabhya vapuḥ svakam

1.209.22.2

तास्तदाप्सरसो राजन्न् अदृश्यन्त यथा पुरा

tāstadāpsaraso rājann adṛśyanta yathā purā