Dharmalib

23461–23480 of 56499 verses

1.212.1.159

एवम् उक्त्वा ततः पार्थः प्रविवेश लतागृहम्

evam uktvā tataḥ pārthaḥ praviveśa latāgṛham

1.212.1.160

ततः सुभद्रा ललिता लज्जाभावसमन्विता

tataḥ subhadrā lalitā lajjābhāvasamanvitā

1.212.1.161

मुमोह शयने दिव्ये शयाना नतथोचिता

mumoha śayane divye śayānā natathocitā

1.212.1.162

कन्यापुरे च संवृत्तं ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

kanyāpure ca saṃvṛttaṃ jñātvā divyena cakṣuṣā

1.212.1.163

शशास रुक्मिणीं कृष्णो भोजनादिकम् अर्जुने

śaśāsa rukmiṇīṃ kṛṣṇo bhojanādikam arjune

1.212.1.164

तदा प्रभृति तां भद्रां चिन्तयन् वै धनंजयः

tadā prabhṛti tāṃ bhadrāṃ cintayan vai dhanaṃjayaḥ

1.212.1.165

आस्ते स्म स तदारामे कार्येणैव सहाभिभूः

āste sma sa tadārāme kāryeṇaiva sahābhibhūḥ

1.212.1.166

सुभद्रापि न च स्वस्था पार्थं प्रति बभूव सा

subhadrāpi na ca svasthā pārthaṃ prati babhūva sā

1.212.1.167

कृशा विवर्णवदना चिन्ताशोकपरायणा

kṛśā vivarṇavadanā cintāśokaparāyaṇā

1.212.1.168

निःश्वासपरमा भद्रा मानसेन मनस्विनी

niḥśvāsaparamā bhadrā mānasena manasvinī

1.212.1.169

न शय्यासनभोगेषु रतिं विन्दति केनचित्

na śayyāsanabhogeṣu ratiṃ vindati kenacit

1.212.1.170

न नक्तं न दिवा शेते बभूवोन्मत्तदर्शना

na naktaṃ na divā śete babhūvonmattadarśanā

1.212.1.171

एवं शोकपरां भद्रां देवकी वाक्यम् अब्रवीत्

evaṃ śokaparāṃ bhadrāṃ devakī vākyam abravīt

1.212.1.172

मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिम् आलम्ब शोभने

mā śokaṃ kuru vārṣṇeyi dhṛtim ālamba śobhane

1.212.1.173

निवेदयिष्ये त्वां रामे कृष्णे चैव नरर्षभे

nivedayiṣye tvāṃ rāme kṛṣṇe caiva nararṣabhe

1.212.1.174

पश्चाज्जानामि ते वार्त्तां मा शोकं कुरु माधवि

paścājjānāmi te vārttāṃ mā śokaṃ kuru mādhavi

1.212.1.175

एवम् उक्त्वा च सा माता भद्रायाः प्रियकामिनी

evam uktvā ca sā mātā bhadrāyāḥ priyakāminī

1.212.1.176

निवेदयामास तदा भद्राम् आनकदुन्दुभेः

nivedayāmāsa tadā bhadrām ānakadundubheḥ

1.212.1.177

रहस्येकासना तत्र भद्रास्वस्थेति चाब्रवीत्

rahasyekāsanā tatra bhadrāsvastheti cābravīt

1.212.1.178

आरामे तु यतिः श्रीमान् अर्जुनः सो ऽथ नः श्रुतः

ārāme tu yatiḥ śrīmān arjunaḥ so 'tha naḥ śrutaḥ