1.215.11.71

कामं प्रार्थयसे यं त्वं मत्तः प्राप्स्यसि तं नृप

kāmaṃ prārthayase yaṃ tvaṃ mattaḥ prāpsyasi taṃ nṛpa

1.215.11.72

एवम् उक्तस्तु रुद्रेण श्वेतकिर् मनुजाधिपः

evam uktastu rudreṇa śvetakir manujādhipaḥ

1.215.11.73

तथा चकार तत् सर्वं यथोक्तं शूलपाणिना

tathā cakāra tat sarvaṃ yathoktaṃ śūlapāṇinā

1.215.11.74

पूर्णे तु द्वादशे वर्षे पुनर् आयान् महेश्वरम्

pūrṇe tu dvādaśe varṣe punar āyān maheśvaram

1.215.11.75

दृष्ट्वैव च स राजानं शंकरो लोकभावनः

dṛṣṭvaiva ca sa rājānaṃ śaṃkaro lokabhāvanaḥ

1.215.11.76

उवाच परमप्रीतः श्वेतकिं नृपसत्तमम्

uvāca paramaprītaḥ śvetakiṃ nṛpasattamam

1.215.11.77

तोषितो ऽहं नृपश्रेष्ठ त्वयेह स्वेन कर्मणा

toṣito 'haṃ nṛpaśreṣṭha tvayeha svena karmaṇā

1.215.11.78

याजनं ब्राह्मणानां तु विधिदृष्टं परंतप

yājanaṃ brāhmaṇānāṃ tu vidhidṛṣṭaṃ paraṃtapa

1.215.11.79

अतो ऽहं त्वां स्वयं नाद्य याजयामि परंतप

ato 'haṃ tvāṃ svayaṃ nādya yājayāmi paraṃtapa

1.215.11.80

ममांशस्तु क्षितितले महाभागो द्विजोत्तमः

mamāṃśastu kṣititale mahābhāgo dvijottamaḥ

1.215.11.81

दुर्वासा इति विख्यातः स हि त्वां याजयिष्यति

durvāsā iti vikhyātaḥ sa hi tvāṃ yājayiṣyati

1.215.11.82

मन्नियोगान् महातेजाः संभाराः संभ्रियन्तु ते

manniyogān mahātejāḥ saṃbhārāḥ saṃbhriyantu te

1.215.11.83

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं रुद्रेण समुदाहृतम्

etacchrutvā tu vacanaṃ rudreṇa samudāhṛtam

1.215.11.84

स्वपुरं पुनर् आगम्य संभारान् पुनर् आर्जयत्

svapuraṃ punar āgamya saṃbhārān punar ārjayat

1.215.11.85

ततः संभृतसंभारो भूयो रुद्रम् उपागमत्

tataḥ saṃbhṛtasaṃbhāro bhūyo rudram upāgamat

1.215.11.86

संभृता मम संभाराः सर्वोपकरणानि च

saṃbhṛtā mama saṃbhārāḥ sarvopakaraṇāni ca

1.215.11.87

त्वत्प्रसादान् महादेव श्वो मे दीक्षा भवेद् इति

tvatprasādān mahādeva śvo me dīkṣā bhaved iti

1.215.11.88

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तस्य राज्ञो महात्मनः

etacchrutvā tu vacanaṃ tasya rājño mahātmanaḥ

1.215.11.89

दुर्वाससं समाहूय रुद्रो वचनम् अब्रवीत्

durvāsasaṃ samāhūya rudro vacanam abravīt

1.215.11.90

एष राजा महाभागः श्वेतकिर् द्विजसत्तम

eṣa rājā mahābhāgaḥ śvetakir dvijasattama