2.1.35

तस्मै युधिष्ठिरः पूजाम् यथार्हम् अकरोत् तदा

tasmai yudhiṣṭhiraḥ pūjām yathārham akarot tadā

2.1.36

आसनम् कल्पयामास पूजयामास च प्रभुः

āsanam kalpayāmāsa pūjayāmāsa ca prabhuḥ

2.1.37

सः तु ताम् प्रतिजग्राह मयः सत्कृत्य सत्कृतः

saḥ tu tām pratijagrāha mayaḥ satkṛtya satkṛtaḥ

2.1.16.2

सम्प्रहृष्टो मयो राजन् पाण्डवस्य च तत्त्वतः

samprahṛṣṭo mayo rājan pāṇḍavasya ca tattvataḥ

2.1.16.2

सः पूर्वदेव चरितम् तत्र तत्र विशाम् पते कथयामास दैतेयः पाण्डु पुत्रेषु भारतैः

saḥ pūrvadeva caritam tatra tatra viśām pate kathayāmāsa daiteyaḥ pāṇḍu putreṣu bhārataiḥ

2.1.40

सः कालम् कंचिद् आश्वस्य विश्वकर्मा प्रचिन्त्य च सभाम् प्रचक्रमे कर्तुम् पाण्डवानाम् महात्मनाम् अभिप्रायेण पार्थानाम् कृष्णस्य च महात्मनः पुण्ये अहनि महा तेजाः कृत कौतुक मङ्गलः तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान् पायसेन सहस्रशस् धनम् बहुविधम् दत्त्वा तेभ्यः एव च वीर्यवान्

saḥ kālam kaṃcid āśvasya viśvakarmā pracintya ca sabhām pracakrame kartum pāṇḍavānām mahātmanām abhiprāyeṇa pārthānām kṛṣṇasya ca mahātmanaḥ puṇye ahani mahā tejāḥ kṛta kautuka maṅgalaḥ tarpayitvā dvijaśreṣṭhān pāyasena sahasraśas dhanam bahuvidham dattvā tebhyaḥ eva ca vīryavān

2.1.41

इति सर्व विधिम् कृत्वा अवर्तत

iti sarva vidhim kṛtvā avartata

2.1.20.2

जनौघस्य रथौघस्य यानयुग्यस्य चैव हि

janaughasya rathaughasya yānayugyasya caiva hi

2.1.20.2

सर्व ऋतु गुण सम्पन्नाम् दिव्य रूपाम् मनोरमाम् दश किष्कु सहस्राम् ताम् मापयामास सर्वतस्

sarva ṛtu guṇa sampannām divya rūpām manoramām daśa kiṣku sahasrām tām māpayāmāsa sarvatas

2.2.1

वैशम्पायनः उवाच

vaiśampāyanaḥ uvāca

2.2.2

उषित्वा खाण्डवप्रस्थे सुख वासम् जनार्दनः पार्थैः प्रीति समायुक्तैः पूजन अर्हः अभिपूजितः गमनाय मतिम् चक्रे पितुः दर्शन लालसः धर्मराजम् अथ आमन्त्र्य पृथाम् च पृथु लोचनः

uṣitvā khāṇḍavaprasthe sukha vāsam janārdanaḥ pārthaiḥ prīti samāyuktaiḥ pūjana arhaḥ abhipūjitaḥ gamanāya matim cakre pituḥ darśana lālasaḥ dharmarājam atha āmantrya pṛthām ca pṛthu locanaḥ

2.2.3

ववन्दे चरणौ मूर्धना जगद्वन्द्यः पितृष्वस्र्याः

vavande caraṇau mūrdhanā jagadvandyaḥ pitṛṣvasryāḥ

2.2.4

सः तया मूर्धनि उपाघ्रातः परिष्वक्तः च केशवः ददर्श अनन्तरम् कृष्णः भगिनीम् स्वाम् महा यशाः

saḥ tayā mūrdhani upāghrātaḥ pariṣvaktaḥ ca keśavaḥ dadarśa anantaram kṛṣṇaḥ bhaginīm svām mahā yaśāḥ

2.2.5

ताम् उपेत्य हृषीकेशः प्रीत्या बाष्प समन्वितः अर्थ्यम् तथ्यम् हितम् वाक्यम् लघु युक्तम् अनुत्तमम् उवाच भगवान् सुभद्राम् भद्र भाषिणीम्

tām upetya hṛṣīkeśaḥ prītyā bāṣpa samanvitaḥ arthyam tathyam hitam vākyam laghu yuktam anuttamam uvāca bhagavān subhadrām bhadra bhāṣiṇīm

2.2.6

तया स्व जन गामीनि श्रावितः वचनानि सः सम्पूजितः च अपि असकृत् शिरसा च अभिवादितः

tayā sva jana gāmīni śrāvitaḥ vacanāni saḥ sampūjitaḥ ca api asakṛt śirasā ca abhivāditaḥ

2.2.7

ताम् अनुज्ञाप्य वार्ष्णेयः प्रतिनन्द्य च भामिनीम् ददर्श अनन्तरम् कृष्णाम् धौम्यम् च अपि जनार्दनः

tām anujñāpya vārṣṇeyaḥ pratinandya ca bhāminīm dadarśa anantaram kṛṣṇām dhaumyam ca api janārdanaḥ

2.2.8

जनार्दनः

janārdanaḥ

2.2.9

ववन्दे च यथान्यायम् धौम्यम् पुरुष सत्तमः द्रौपदीम् सान्त्वयित्वा च आमन्त्र्य च जनार्दनः

vavande ca yathānyāyam dhaumyam puruṣa sattamaḥ draupadīm sāntvayitvā ca āmantrya ca janārdanaḥ

2.2.10

जनार्दनः

janārdanaḥ

2.2.11

भ्रातॄन् अभ्यगमत् धीमान् पार्थेन सहितः बली

bhrātṝn abhyagamat dhīmān pārthena sahitaḥ balī