Dharmalib

26521–26540 of 56499 verses

2.12.33

प्रीतः प्रियेण सुहृदा रेमे स सहितस्तदा

prītaḥ priyeṇa suhṛdā reme sa sahitastadā

2.12.33.2

अर्जुनेन यमाभ्यां च गुरुवत् पर्युपस्थितः

arjunena yamābhyāṃ ca guruvat paryupasthitaḥ

2.12.34

तं विश्रान्तं शुभे देशे क्षणिनं कल्यम् अच्युतम्

taṃ viśrāntaṃ śubhe deśe kṣaṇinaṃ kalyam acyutam

2.12.34.2

धर्मराजः समागम्य ज्ञापयत् स्वं प्रयोजनम्

dharmarājaḥ samāgamya jñāpayat svaṃ prayojanam

2.12.35

युधिष्ठिर उवाच

yudhiṣṭhira uvāca

2.12.35.2

प्रार्थितो राजसूयो मे न चासौ केवलेप्सया

prārthito rājasūyo me na cāsau kevalepsayā

2.12.35.3

प्राप्यते येन तत् ते ह विदितं कृष्ण सर्वशः

prāpyate yena tat te ha viditaṃ kṛṣṇa sarvaśaḥ

2.12.36

यस्मिन् सर्वं सम्भवति यश्च सर्वत्र पूज्यते

yasmin sarvaṃ sambhavati yaśca sarvatra pūjyate

2.12.36.2

यश्च सर्वेश्वरो राजा राजसूयं स विन्दति

yaśca sarveśvaro rājā rājasūyaṃ sa vindati

2.12.37

तं राजसूयं सुहृदः कार्यम् आहुः समेत्य मे

taṃ rājasūyaṃ suhṛdaḥ kāryam āhuḥ sametya me

2.12.37.2

तत्र मे निश्चिततमं तव कृष्ण गिरा भवेत्

tatra me niścitatamaṃ tava kṛṣṇa girā bhavet

2.12.38

केचिद्धि सौहृदाद् एव दोषं न परिचक्षते

keciddhi sauhṛdād eva doṣaṃ na paricakṣate

2.12.38.2

अर्थहेतोस्तथैवान्ये प्रियम् एव वदन्त्युत

arthahetostathaivānye priyam eva vadantyuta

2.12.39

प्रियम् एव परीप्सन्ते केचिद् आत्मनि यद्धितम्

priyam eva parīpsante kecid ātmani yaddhitam

2.12.39.2

एवंप्रायाश्च दृश्यन्ते जनवादाः प्रयोजने

evaṃprāyāśca dṛśyante janavādāḥ prayojane

2.12.40

त्वं तु हेतून् अतीत्यैतान् कामक्रोधौ व्यतीत्य च

tvaṃ tu hetūn atītyaitān kāmakrodhau vyatītya ca

2.12.40.2

परमं नः क्षमं लोके यथावद् वक्तुम् अर्हसि

paramaṃ naḥ kṣamaṃ loke yathāvad vaktum arhasi

2.13.1

श्रीकृष्ण उवाच

śrīkṛṣṇa uvāca

2.13.1.2

सर्वैर् गुणैर् महाराज राजसूयं त्वम् अर्हसि

sarvair guṇair mahārāja rājasūyaṃ tvam arhasi

2.13.1.3

जानतस्त्वेव ते सर्वं किंचिद् वक्ष्यामि भारत

jānatastveva te sarvaṃ kiṃcid vakṣyāmi bhārata