2.14.53

ततस् क्रूरम् प्रपत्स्यते

tatas krūram prapatsyate

2.14.54

प्राप्नुयात् सः यशः दीप्तम्

prāpnuyāt saḥ yaśaḥ dīptam

2.14.55

तत्र यः विघ्नम् आचरेत् जयेत् यः च जरासंधम् सः सम्राज् नियतम् भवेत्

tatra yaḥ vighnam ācaret jayet yaḥ ca jarāsaṃdham saḥ samrāj niyatam bhavet

2.15.1

युधिष्ठिरः उवाच

yudhiṣṭhiraḥ uvāca

2.15.2

सम्राज् गुणम् अभीप्सन् वै वः कथम् प्रहिणुयाम् भीमम् बलात् केवल साहसात्

samrāj guṇam abhīpsan vai vaḥ katham prahiṇuyām bhīmam balāt kevala sāhasāt

2.15.3

भीम अर्जुनौ उभौ नेत्रे मनः मन्ये जनार्दनम्

bhīma arjunau ubhau netre manaḥ manye janārdanam

2.15.4

मनस् चक्षुस् विहीनस्य कीदृशम् जीवितम् भवेत्

manas cakṣus vihīnasya kīdṛśam jīvitam bhavet

2.15.5

किम् तत्र विचेष्टितम्

kim tatra viceṣṭitam

2.15.6

अस्मिन् अर्थ अन्तरे युक्तम् अनर्थः प्रतिपद्यते

asmin artha antare yuktam anarthaḥ pratipadyate

2.15.7

यथा अहम् विमृशामि एकः तत् तावत् श्रूयताम्

yathā aham vimṛśāmi ekaḥ tat tāvat śrūyatām

2.15.8

तस्मात् न प्रतिपत्तिः तु कार्या युक्ता मता मम

tasmāt na pratipattiḥ tu kāryā yuktā matā mama

2.15.9

संन्यासम् रोचये साधु कार्यस्य अस्य जनार्दनैः

saṃnyāsam rocaye sādhu kāryasya asya janārdanaiḥ

2.15.10

प्रतिहन्ति मनः मम अद्य

pratihanti manaḥ mama adya

2.15.11

राजसूयः दुरासदः

rājasūyaḥ durāsadaḥ

2.15.12

वैशम्पायनः उवाच

vaiśampāyanaḥ uvāca

2.15.13

पार्थः प्राप्य धनुस् श्रेष्ठम् अक्षय्यौ च महा इषुधी रथम् ध्वजम् सभाम् च एव युधिष्ठिरम् अभाषत

pārthaḥ prāpya dhanus śreṣṭham akṣayyau ca mahā iṣudhī ratham dhvajam sabhām ca eva yudhiṣṭhiram abhāṣata

2.15.14

धनुः अस्त्रम् शराः वीर्यम् पक्षः भूमिः यशः बलम् प्राप्तम् एतत् मया राज्ञ्

dhanuḥ astram śarāḥ vīryam pakṣaḥ bhūmiḥ yaśaḥ balam prāptam etat mayā rājñ

2.15.15

कुले जन्म प्रशंसन्ति वैद्याः साधु सु निष्ठिताः

kule janma praśaṃsanti vaidyāḥ sādhu su niṣṭhitāḥ

2.15.16

बलेन सदृशम् न अस्ति

balena sadṛśam na asti

2.15.17

वीर्यम् तु मम रोचते

vīryam tu mama rocate