2.22.35

तान् उवाच हृषीकेशः समाश्वास्य महामनाः

tān uvāca hṛṣīkeśaḥ samāśvāsya mahāmanāḥ

2.22.35.2

युधिष्ठिरो राजसूयं क्रतुम् आहर्तुम् इच्छति

yudhiṣṭhiro rājasūyaṃ kratum āhartum icchati

2.22.36

तस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्थिवत्वं चिकीर्षतः

tasya dharmapravṛttasya pārthivatvaṃ cikīrṣataḥ

2.22.36.2

सर्वैर् भवद्भिर् यज्ञार्थे साहाय्यं दीयताम् इति

sarvair bhavadbhir yajñārthe sāhāyyaṃ dīyatām iti

2.22.37

ततः प्रतीतमनसस्ते नृपा भरतर्षभ

tataḥ pratītamanasaste nṛpā bharatarṣabha

2.22.37.2

तथेत्येवाब्रुवन् सर्वे प्रतिजज्ञुश्च तां गिरम्

tathetyevābruvan sarve pratijajñuśca tāṃ giram

2.22.38

रत्नभाजं च दाशार्हं चक्रुस्ते पृथिवीश्वराः

ratnabhājaṃ ca dāśārhaṃ cakruste pṛthivīśvarāḥ

2.22.38.2

कृच्छ्राज्जग्राह गोविन्दस्तेषां तदनुकम्पया

kṛcchrājjagrāha govindasteṣāṃ tadanukampayā

2.22.39

जरासंधात्मजश्चैव सहदेवो महारथः

jarāsaṃdhātmajaścaiva sahadevo mahārathaḥ

2.22.39.2

निर्ययौ सजनामात्यः पुरस्कृत्य पुरोहितम्

niryayau sajanāmātyaḥ puraskṛtya purohitam

2.22.40

स नीचैः प्रश्रितो भूत्वा बहुरत्नपुरोगमः

sa nīcaiḥ praśrito bhūtvā bahuratnapurogamaḥ

2.22.40.2

सहदेवो नृणां देवं वासुदेवम् उपस्थितः

sahadevo nṛṇāṃ devaṃ vāsudevam upasthitaḥ

2.22.41

भयार्ताय ततस्तस्मै कृष्णो दत्त्वाभयं तदा

bhayārtāya tatastasmai kṛṣṇo dattvābhayaṃ tadā

2.22.41.2

अभ्यषिञ्चत तत्रैव जरासंधात्मजं तदा

abhyaṣiñcata tatraiva jarāsaṃdhātmajaṃ tadā

2.22.42

गत्वैकत्वं च कृष्णेन पार्थाभ्यां चैव सत्कृतः

gatvaikatvaṃ ca kṛṣṇena pārthābhyāṃ caiva satkṛtaḥ

2.22.42.2

विवेश राजा मतिमान् पुनर् बार्हद्रथं पुरम्

viveśa rājā matimān punar bārhadrathaṃ puram

2.22.43

कृष्णस्तु सह पार्थाभ्यां श्रिया परमया ज्वलन्

kṛṣṇastu saha pārthābhyāṃ śriyā paramayā jvalan

2.22.43.2

रत्नान्यादाय भूरीणि प्रययौ पुष्करेक्षणः

ratnānyādāya bhūrīṇi prayayau puṣkarekṣaṇaḥ

2.22.44

इन्द्रप्रस्थम् उपागम्य पाण्डवाभ्यां सहाच्युतः

indraprastham upāgamya pāṇḍavābhyāṃ sahācyutaḥ

2.22.44.2

समेत्य धर्मराजानं प्रीयमाणो ऽभ्यभाषत

sametya dharmarājānaṃ prīyamāṇo 'bhyabhāṣata