2.25.9.2

उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तम् इदम् अच्युत

upāvartasva kalyāṇa paryāptam idam acyuta

2.25.10

इदं पुरं यः प्रविशेद् ध्रुवं स न भवेन्नरः

idaṃ puraṃ yaḥ praviśed dhruvaṃ sa na bhavennaraḥ

2.25.10.2

प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तव

prīyāmahe tvayā vīra paryāpto vijayastava

2.25.11

न चापि किंचिज्जेतव्यम् अर्जुनात्र प्रदृश्यते

na cāpi kiṃcijjetavyam arjunātra pradṛśyate

2.25.11.2

उत्तराः कुरवो ह्येते नात्र युद्धं प्रवर्तते

uttarāḥ kuravo hyete nātra yuddhaṃ pravartate

2.25.12

प्रविष्टश्चापि कौन्तेय नेह द्रक्ष्यसि किंचन

praviṣṭaścāpi kaunteya neha drakṣyasi kiṃcana

2.25.12.2

न हि मानुषदेहेन शक्यम् अत्राभिवीक्षितुम्

na hi mānuṣadehena śakyam atrābhivīkṣitum

2.25.13

अथेह पुरुषव्याघ्र किंचिद् अन्यच्चिकीर्षसि

atheha puruṣavyāghra kiṃcid anyaccikīrṣasi

2.25.13.2

तद् ब्रवीहि करिष्यामो वचनात् तव भारत

tad bravīhi kariṣyāmo vacanāt tava bhārata

2.25.14

ततस्तान् अब्रवीद् राजन्न् अर्जुनः पाकशासनिः

tatastān abravīd rājann arjunaḥ pākaśāsaniḥ

2.25.14.2

पार्थिवत्वं चिकीर्षामि धर्मराजस्य धीमतः

pārthivatvaṃ cikīrṣāmi dharmarājasya dhīmataḥ

2.25.15

न प्रवेक्ष्यामि वो देशं बाध्यत्वं यदि मानुषैः

na pravekṣyāmi vo deśaṃ bādhyatvaṃ yadi mānuṣaiḥ

2.25.15.2

युधिष्ठिराय यत् किंचित् करवन्नः प्रदीयताम्

yudhiṣṭhirāya yat kiṃcit karavannaḥ pradīyatām

2.25.16

ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च

tato divyāni vastrāṇi divyānyābharaṇāni ca

2.25.16.2

मोकाजिनानि दिव्यानि तस्मै ते प्रददुः करम्

mokājināni divyāni tasmai te pradaduḥ karam

2.25.17

एवं स पुरुषव्याघ्रो विजिग्ये दिशम् उत्तराम्

evaṃ sa puruṣavyāghro vijigye diśam uttarām

2.25.17.2

संग्रामान् सुबहून् कृत्वा क्षत्रियैर् दस्युभिस्तथा

saṃgrāmān subahūn kṛtvā kṣatriyair dasyubhistathā

2.25.18

स विनिर्जित्य राज्ञस्तान् करे च विनिवेश्य ह

sa vinirjitya rājñastān kare ca viniveśya ha

2.25.18.2

धनान्यादाय सर्वेभ्यो रत्नानि विविधानि च

dhanānyādāya sarvebhyo ratnāni vividhāni ca

2.25.19

हयांस्तित्तिरिकल्माषाञ् शुकपत्रनिभान् अपि

hayāṃstittirikalmāṣāñ śukapatranibhān api