2.61.42

ततो हलहलाशब्दस्तत्रासीद् घोरनिस्वनः

tato halahalāśabdastatrāsīd ghoranisvanaḥ

2.61.42.2

तद् अद्भुततमं लोके वीक्ष्य सर्वमहीक्षिताम्

tad adbhutatamaṃ loke vīkṣya sarvamahīkṣitām

2.61.43

शशाप तत्र भीमस्तु राजमध्ये महास्वनः

śaśāpa tatra bhīmastu rājamadhye mahāsvanaḥ

2.61.43.2

क्रोधाद् विस्फुरमाणोष्ठो विनिष्पिष्य करे करम्

krodhād visphuramāṇoṣṭho viniṣpiṣya kare karam

2.61.44

इदं मे वाक्यम् आदद्ध्वं क्षत्रिया लोकवासिनः

idaṃ me vākyam ādaddhvaṃ kṣatriyā lokavāsinaḥ

2.61.44.2

नोक्तपूर्वं नरैर् अन्यैर् न चान्यो यद् वदिष्यति

noktapūrvaṃ narair anyair na cānyo yad vadiṣyati

2.61.45

यद्येतद् एवम् उक्त्वा तु न कुर्यां पृथिवीश्वराः

yadyetad evam uktvā tu na kuryāṃ pṛthivīśvarāḥ

2.61.45.2

पितामहानां सर्वेषां नाहं गतिम् अवाप्नुयाम्

pitāmahānāṃ sarveṣāṃ nāhaṃ gatim avāpnuyām

2.61.46

अस्य पापस्य दुर्जातेर् भारतापसदस्य च

asya pāpasya durjāter bhāratāpasadasya ca

2.61.46.2

न पिबेयं बलाद् वक्षो भित्त्वा चेद् रुधिरं युधि

na pibeyaṃ balād vakṣo bhittvā ced rudhiraṃ yudhi

2.61.47

तस्य ते वचनं श्रुत्वा सर्वलोकप्रहर्षणम्

tasya te vacanaṃ śrutvā sarvalokapraharṣaṇam

2.61.47.2

प्रचक्रुर् बहुलां पूजां कुत्सन्तो धृतराष्ट्रजम्

pracakrur bahulāṃ pūjāṃ kutsanto dhṛtarāṣṭrajam

2.61.48

यदा तु वाससां राशिः सभामध्ये समाचितः

yadā tu vāsasāṃ rāśiḥ sabhāmadhye samācitaḥ

2.61.48.2

ततो दुःशासनः श्रान्तो व्रीडितः समुपाविशत्

tato duḥśāsanaḥ śrānto vrīḍitaḥ samupāviśat

2.61.49

धिक्शब्दस्तु ततस्तत्र समभूल् लोमहर्षणः

dhikśabdastu tatastatra samabhūl lomaharṣaṇaḥ

2.61.49.2

सभ्यानां नरदेवानां दृष्ट्वा कुन्तीसुतांस्तदा

sabhyānāṃ naradevānāṃ dṛṣṭvā kuntīsutāṃstadā

2.61.50

न विब्रुवन्ति कौरव्याः प्रश्नम् एतम् इति स्म ह

na vibruvanti kauravyāḥ praśnam etam iti sma ha

2.61.50.2

स जनः क्रोशति स्मात्र धृतराष्ट्रं विगर्हयन्

sa janaḥ krośati smātra dhṛtarāṣṭraṃ vigarhayan

2.61.51

ततो बाहू समुच्छ्रित्य निवार्य च सभासदः

tato bāhū samucchritya nivārya ca sabhāsadaḥ

2.61.51.2

विदुरः सर्वधर्मज्ञ इदं वचनम् अब्रवीत्

viduraḥ sarvadharmajña idaṃ vacanam abravīt