3.32.31

एतावद् एव पर्याप्तम् उपमानं शुचिस्मिते

etāvad eva paryāptam upamānaṃ śucismite

3.32.31.2

कर्मणां फलम् अस्तीति धीरो ऽल्पेनापि तुष्यति

karmaṇāṃ phalam astīti dhīro 'lpenāpi tuṣyati

3.32.32

बहुनापि ह्यविद्वांसो नैव तुष्यन्त्य् अबुद्धयः

bahunāpi hyavidvāṃso naiva tuṣyanty abuddhayaḥ

3.32.32.2

तेषां न धर्मजं किंचित् प्रेत्य शर्मास्ति कर्म वा

teṣāṃ na dharmajaṃ kiṃcit pretya śarmāsti karma vā

3.32.33

कर्मणाम् उत पुण्यानां पापानां च फलोदयः

karmaṇām uta puṇyānāṃ pāpānāṃ ca phalodayaḥ

3.32.33.2

प्रभवश् चाप्ययश् चैव देवगुह्यानि भामिनि

prabhavaś cāpyayaś caiva devaguhyāni bhāmini

3.32.34

नैतानि वेद यः कश्चिन् मुह्यन्त्यत्र प्रजा इमाः

naitāni veda yaḥ kaścin muhyantyatra prajā imāḥ

3.32.34.2

रक्ष्याण्येतानि देवानां गूढमाया हि देवताः

rakṣyāṇyetāni devānāṃ gūḍhamāyā hi devatāḥ

3.32.35

कृशाङ्गाः सुव्रताश् चैव तपसा दग्धकिल्बिषाः

kṛśāṅgāḥ suvratāś caiva tapasā dagdhakilbiṣāḥ

3.32.35.2

प्रसन्नैर् मानसैर् युक्ताः पश्यन्त्येतानि वै द्विजाः

prasannair mānasair yuktāḥ paśyantyetāni vai dvijāḥ

3.32.36

न फलादर्शनाद् धर्मः शङ्कितव्यो न देवताः

na phalādarśanād dharmaḥ śaṅkitavyo na devatāḥ

3.32.36.2

यष्टव्यं चाप्रमत्तेन दातव्यं चानसूयता

yaṣṭavyaṃ cāpramattena dātavyaṃ cānasūyatā

3.32.37

कर्मणां फलम् अस्तीति तथैतद् धर्मं शाश्वतम्

karmaṇāṃ phalam astīti tathaitad dharmaṃ śāśvatam

3.32.37.2

ब्रह्मा प्रोवाच पुत्राणां यद् ऋषिर् वेद कश्यपः

brahmā provāca putrāṇāṃ yad ṛṣir veda kaśyapaḥ

3.32.38

तस्मात् ते संशयः कृष्णे नीहार इव नश्यतु

tasmāt te saṃśayaḥ kṛṣṇe nīhāra iva naśyatu

3.32.38.2

व्यवस्य सर्वम् अस्तीति नास्तिक्यं भावम् उत्सृज

vyavasya sarvam astīti nāstikyaṃ bhāvam utsṛja

3.32.39

ईश्वरं चापि भूतानां धातारं मा विचिक्षिपः

īśvaraṃ cāpi bhūtānāṃ dhātāraṃ mā vicikṣipaḥ

3.32.39.2

शिक्षस्वैनं नमस्वैनं मा ते भूद् बुद्धिर् ईदृशी

śikṣasvainaṃ namasvainaṃ mā te bhūd buddhir īdṛśī

3.32.40

यस्य प्रसादात् तद्भक्तो मर्त्यो गच्छत्य् अमर्त्यताम्

yasya prasādāt tadbhakto martyo gacchaty amartyatām

3.32.40.2

उत्तमं दैवतं कृष्णे मातिवोचः कथंचन

uttamaṃ daivataṃ kṛṣṇe mātivocaḥ kathaṃcana