3.33.10.2

अपि चाप्यफलं कर्म पश्यामः कुर्वतो जनान्

api cāpyaphalaṃ karma paśyāmaḥ kurvato janān

3.33.10.3

नान्यथा ह्यभिजानन्ति वृत्तिं लोके कथंचन

nānyathā hyabhijānanti vṛttiṃ loke kathaṃcana

3.33.11

यश्च दिष्टपरो लोके यश्चायं हठवादकः

yaśca diṣṭaparo loke yaścāyaṃ haṭhavādakaḥ

3.33.11.2

उभावपसदावेतौ कर्मबुद्धिः प्रशस्यते

ubhāvapasadāvetau karmabuddhiḥ praśasyate

3.33.12

यो हि दिष्टम् उपासीनो निर्विचेष्टः सुखं स्वपेत्

yo hi diṣṭam upāsīno nirviceṣṭaḥ sukhaṃ svapet

3.33.12.2

अवसीदेत् सुदुर्बुद्धिर् आमो घट इवाम्भसि

avasīdet sudurbuddhir āmo ghaṭa ivāmbhasi

3.33.13

तथैव हठबुद्धिर् यः शक्तः कर्मण्यकर्मकृत्

tathaiva haṭhabuddhir yaḥ śaktaḥ karmaṇyakarmakṛt

3.33.13.2

आसीत न चिरं जीवेद् अनाथ इव दुर्बलः

āsīta na ciraṃ jīved anātha iva durbalaḥ

3.33.14

अकस्माद् अपि यः कश्चिद् अर्थं प्राप्नोति पूरुषः

akasmād api yaḥ kaścid arthaṃ prāpnoti pūruṣaḥ

3.33.14.2

तं हठेनेति मन्यन्ते स हि यत्नो न कस्यचित्

taṃ haṭheneti manyante sa hi yatno na kasyacit

3.33.15

यच्चापि किंचित् पुरुषो दिष्टं नाम लभत्युत

yaccāpi kiṃcit puruṣo diṣṭaṃ nāma labhatyuta

3.33.15.2

दैवेन विधिना पार्थ तद् दैवम् इति निश्चितम्

daivena vidhinā pārtha tad daivam iti niścitam

3.33.16

यत् स्वयं कर्मणा किंचित् फलम् आप्नोति पूरुषः

yat svayaṃ karmaṇā kiṃcit phalam āpnoti pūruṣaḥ

3.33.16.2

प्रत्यक्षं चक्षुषा दृष्टं तत् पौरुषम् इति स्मृतम्

pratyakṣaṃ cakṣuṣā dṛṣṭaṃ tat pauruṣam iti smṛtam

3.33.17

स्वभावतः प्रवृत्तो ऽन्यः प्राप्नोत्य् अर्थान् अकारणात्

svabhāvataḥ pravṛtto 'nyaḥ prāpnoty arthān akāraṇāt

3.33.17.2

तत् स्वभावात्मकं विद्धि फलं पुरुषसत्तम

tat svabhāvātmakaṃ viddhi phalaṃ puruṣasattama

3.33.18

एवं हठाच्च दैवाच्च स्वभावात् कर्मणस् तथा

evaṃ haṭhācca daivācca svabhāvāt karmaṇas tathā

3.33.18.2

यानि प्राप्नोति पुरुषस् तत् फलं पूर्वकर्मणः

yāni prāpnoti puruṣas tat phalaṃ pūrvakarmaṇaḥ

3.33.19

धातापि हि स्वकर्मैव तैस् तैर् हेतुभिर् ईश्वरः

dhātāpi hi svakarmaiva tais tair hetubhir īśvaraḥ

3.33.19.2

विदधाति विभज्येह फलं पूर्वकृतं नृणाम्

vidadhāti vibhajyeha phalaṃ pūrvakṛtaṃ nṛṇām