Dharmalib

35641–35660 of 56499 verses

3.62.35

वसस्व मयि कल्याणि प्रीतिर् मे त्वयि वर्तते

vasasva mayi kalyāṇi prītir me tvayi vartate

3.62.35.2

मृगयिष्यन्ति ते भद्रे भर्तारं पुरुषा मम

mṛgayiṣyanti te bhadre bhartāraṃ puruṣā mama

3.62.36

अथ वा स्वयम् आगच्छेत् परिधावन्न् इतस् ततः

atha vā svayam āgacchet paridhāvann itas tataḥ

3.62.36.2

इहैव वसती भद्रे भर्तारम् उपलप्स्यसे

ihaiva vasatī bhadre bhartāram upalapsyase

3.62.37

राजमातुर् वचः श्रुत्वा दमयन्ती वचो ऽब्रवीत्

rājamātur vacaḥ śrutvā damayantī vaco 'bravīt

3.62.37.2

समयेनोत्सहे वस्तुं त्वयि वीरप्रजायिनि

samayenotsahe vastuṃ tvayi vīraprajāyini

3.62.38

उच्छिष्टं नैव भुञ्जीयां न कुर्यां पादधावनम्

ucchiṣṭaṃ naiva bhuñjīyāṃ na kuryāṃ pādadhāvanam

3.62.38.2

न चाहं पुरुषान् अन्यान् संभाषेयं कथंचन

na cāhaṃ puruṣān anyān saṃbhāṣeyaṃ kathaṃcana

3.62.39

प्रार्थयेद् यदि मां कश्चिद् दण्ड्यस् ते स पुमान् भवेत्

prārthayed yadi māṃ kaścid daṇḍyas te sa pumān bhavet

3.62.39.2

भर्तुर् अन्वेषणार्थं तु पश्येयं ब्राह्मणान् अहम्

bhartur anveṣaṇārthaṃ tu paśyeyaṃ brāhmaṇān aham

3.62.40

यद्येवम् इह कर्तव्यं वसाम्यहम् असंशयम्

yadyevam iha kartavyaṃ vasāmyaham asaṃśayam

3.62.40.2

अतो ऽन्यथा न मे वासो वर्तते हृदये क्वचित्

ato 'nyathā na me vāso vartate hṛdaye kvacit

3.62.41

तां प्रहृष्टेन मनसा राजमातेदम् अब्रवीत्

tāṃ prahṛṣṭena manasā rājamātedam abravīt

3.62.41.2

सर्वम् एतत् करिष्यामि दिष्ट्या ते व्रतम् ईदृशम्

sarvam etat kariṣyāmi diṣṭyā te vratam īdṛśam

3.62.42

एवम् उक्त्वा ततो भैमीं राजमाता विशां पते

evam uktvā tato bhaimīṃ rājamātā viśāṃ pate

3.62.42.2

उवाचेदं दुहितरं सुनन्दां नाम भारत

uvācedaṃ duhitaraṃ sunandāṃ nāma bhārata

3.62.43

सैरन्ध्रीम् अभिजानीष्व सुनन्दे देवरूपिणीम्

sairandhrīm abhijānīṣva sunande devarūpiṇīm

3.62.43.2

एतया सह मोदस्व निरुद्विग्नमनाः स्वयम्

etayā saha modasva nirudvignamanāḥ svayam

3.63.1

बृहदश्व उवाच

bṛhadaśva uvāca

3.63.1.2

उत्सृज्य दमयन्तीं तु नलो राजा विशां पते

utsṛjya damayantīṃ tu nalo rājā viśāṃ pate