3.110.20.2

स ब्राह्मणैः परित्यक्तस् तदा वै जगतीपतिः

sa brāhmaṇaiḥ parityaktas tadā vai jagatīpatiḥ

3.110.21

पुरोहितापचाराच्च तस्य राज्ञो यदृच्छया

purohitāpacārācca tasya rājño yadṛcchayā

3.110.21.2

न ववर्ष सहस्राक्षस् ततो ऽपीड्यन्त वै प्रजाः

na vavarṣa sahasrākṣas tato 'pīḍyanta vai prajāḥ

3.110.22

स ब्राह्मणान् पर्यपृच्छत् तपोयुक्तान् मनीषिणः

sa brāhmaṇān paryapṛcchat tapoyuktān manīṣiṇaḥ

3.110.22.2

प्रवर्षणे सुरेन्द्रस्य समर्थान् पृथिवीपतिः

pravarṣaṇe surendrasya samarthān pṛthivīpatiḥ

3.110.23

कथं प्रवर्षेत् पर्जन्य उपायः परिदृश्यताम्

kathaṃ pravarṣet parjanya upāyaḥ paridṛśyatām

3.110.23.2

तम् ऊचुश् चोदितास् तेन स्वमतानि मनीषिणः

tam ūcuś coditās tena svamatāni manīṣiṇaḥ

3.110.24

तत्र त्वेको मुनिवरस् तं राजानम् उवाच ह

tatra tveko munivaras taṃ rājānam uvāca ha

3.110.24.2

कुपितास्तव राजेन्द्र ब्राह्मणा निष्कृतिं चर

kupitāstava rājendra brāhmaṇā niṣkṛtiṃ cara

3.110.25

ऋश्यशृङ्गं मुनिसुतम् आनयस्व च पार्थिव

ṛśyaśṛṅgaṃ munisutam ānayasva ca pārthiva

3.110.25.2

वानेयम् अनभिज्ञं च नारीणाम् आर्जवे रतम्

vāneyam anabhijñaṃ ca nārīṇām ārjave ratam

3.110.26

स चेद् अवतरेद् राजन् विषयं ते महातपाः

sa ced avatared rājan viṣayaṃ te mahātapāḥ

3.110.26.2

सद्यः प्रवर्षेत् पर्जन्य इति मे नात्र संशयः

sadyaḥ pravarṣet parjanya iti me nātra saṃśayaḥ

3.110.27

एतच्छ्रुत्वा वचो राजन् कृत्वा निष्कृतिम् आत्मनः

etacchrutvā vaco rājan kṛtvā niṣkṛtim ātmanaḥ

3.110.27.2

स गत्वा पुनर् आगच्छत् प्रसन्नेषु द्विजातिषु

sa gatvā punar āgacchat prasanneṣu dvijātiṣu

3.110.27.3

राजानम् आगतं दृष्ट्वा प्रतिसंजगृहुः प्रजाः

rājānam āgataṃ dṛṣṭvā pratisaṃjagṛhuḥ prajāḥ

3.110.28

ततो ऽङ्गपतिर् आहूय सचिवान् मन्त्रकोविदान्

tato 'ṅgapatir āhūya sacivān mantrakovidān

3.110.28.2

ऋश्यशृङ्गागमे यत्नम् अकरोन्मन्त्रनिश्चये

ṛśyaśṛṅgāgame yatnam akaronmantraniścaye

3.110.29

सो ऽध्यगच्छद् उपायं तु तैर् अमात्यैः सहाच्युतः

so 'dhyagacchad upāyaṃ tu tair amātyaiḥ sahācyutaḥ

3.110.29.2

शास्त्रज्ञैर् अलम् अर्थज्ञैर् नीत्यां च परिनिष्ठितैः

śāstrajñair alam arthajñair nītyāṃ ca pariniṣṭhitaiḥ