3.131.26.2

पुनश् चोत्कृत्य मांसानि राजा प्रादाद् उशीनरः

punaś cotkṛtya māṃsāni rājā prādād uśīnaraḥ

3.131.27

न विद्यते यदा मांसं कपोतेन समं धृतम्

na vidyate yadā māṃsaṃ kapotena samaṃ dhṛtam

3.131.27.2

तत उत्कृत्तमांसो ऽसावारुरोह स्वयं तुलाम्

tata utkṛttamāṃso 'sāvāruroha svayaṃ tulām

3.131.28

श्येन उवाच

śyena uvāca

3.131.28.2

इन्द्रो ऽहम् अस्मि धर्मज्ञ कपोतो हव्यवाड्

indro 'ham asmi dharmajña kapoto havyavāḍ

3.131.28.3

जिज्ञासमानौ धर्मे त्वां यज्ञवाटम् उपागतौ

jijñāsamānau dharme tvāṃ yajñavāṭam upāgatau

3.131.29

यत् ते मांसानि गात्रेभ्य उत्कृत्तानि विशां पते

yat te māṃsāni gātrebhya utkṛttāni viśāṃ pate

3.131.29.2

एषा ते भास्वरी कीर्तिर् लोकान् अभिभविष्यति

eṣā te bhāsvarī kīrtir lokān abhibhaviṣyati

3.131.30

यावल्लोके मनुष्यास् त्वां कथयिष्यन्ति पार्थिव

yāvalloke manuṣyās tvāṃ kathayiṣyanti pārthiva

3.131.30.2

तावत् कीर्तिश् च लोकाश् च स्थास्यन्ति तव शाश्वताः

tāvat kīrtiś ca lokāś ca sthāsyanti tava śāśvatāḥ

3.131.31

लोमश उवाच

lomaśa uvāca

3.131.31.2

तत् पाण्डवेय सदनं राज्ञस् तस्य महात्मनः

tat pāṇḍaveya sadanaṃ rājñas tasya mahātmanaḥ

3.131.31.3

पश्यस्वैतन् मया सार्धं पुण्यं पापप्रमोचनम्

paśyasvaitan mayā sārdhaṃ puṇyaṃ pāpapramocanam

3.131.32

अत्र वै सततं देवा मुनयश् च सनातनाः

atra vai satataṃ devā munayaś ca sanātanāḥ

3.131.32.2

दृश्यन्ते ब्राह्मणै राजन् पुण्यवद्भिर् महात्मभिः

dṛśyante brāhmaṇai rājan puṇyavadbhir mahātmabhiḥ

3.132.1

लोमश उवाच

lomaśa uvāca

3.132.1.2

यः कथ्यते मन्त्रविद् अग्र्यबुद्धिर् औद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम्

yaḥ kathyate mantravid agryabuddhir auddālakiḥ śvetaketuḥ pṛthivyām

3.132.1.3

तस्याश्रमं पश्य नरेन्द्र पुण्यं सदाफलैर् उपपन्नं महीजैः

tasyāśramaṃ paśya narendra puṇyaṃ sadāphalair upapannaṃ mahījaiḥ

3.132.2

साक्षाद् अत्र श्वेतकेतुर् ददर्श सरस्वतीं मानुषदेहरूपाम्

sākṣād atra śvetaketur dadarśa sarasvatīṃ mānuṣadeharūpām

3.132.2.2

वेत्स्यामि वाणीम् इति सम्प्रवृत्तां सरस्वतीं श्वेतकेतुर् बभाषे

vetsyāmi vāṇīm iti sampravṛttāṃ sarasvatīṃ śvetaketur babhāṣe