3.132.12

कथं करिष्याम्यधना महर्षे मासश् चायं दशमो वर्तते मे

kathaṃ kariṣyāmyadhanā maharṣe māsaś cāyaṃ daśamo vartate me

3.132.12.2

न चास्ति ते वसु किंचित् प्रजाता येनाहम् एताम् आपदं निस्तरेयम्

na cāsti te vasu kiṃcit prajātā yenāham etām āpadaṃ nistareyam

3.132.13

उक्तस् त्वेवं भार्यया वै कहोडो वित्तस्यार्थे जनकम् अथाभ्यगच्छत्

uktas tvevaṃ bhāryayā vai kahoḍo vittasyārthe janakam athābhyagacchat

3.132.13.2

स वै तदा वादविदा निगृह्य निमज्जितो बन्दिनेहाप्सु विप्रः

sa vai tadā vādavidā nigṛhya nimajjito bandinehāpsu vipraḥ

3.132.14

उद्दालकस् तं तु तदा निशम्य सूतेन वादे ऽप्सु तथा निमज्जितम्

uddālakas taṃ tu tadā niśamya sūtena vāde 'psu tathā nimajjitam

3.132.14.2

उवाच तां तत्र ततः सुजाताम् अष्टावक्रे गूहितव्यो ऽयम् अर्थः

uvāca tāṃ tatra tataḥ sujātām aṣṭāvakre gūhitavyo 'yam arthaḥ

3.132.15

ररक्ष सा चाप्यति तं सुमन्त्रं जातो ऽप्य् एवं न स शुश्राव विप्रः

rarakṣa sā cāpyati taṃ sumantraṃ jāto 'py evaṃ na sa śuśrāva vipraḥ

3.132.15.2

उद्दालकं पितृवच्चापि मेने अष्टावक्रो भ्रातृवच्छ्वेतकेतुम्

uddālakaṃ pitṛvaccāpi mene aṣṭāvakro bhrātṛvacchvetaketum

3.132.16

ततो वर्षे द्वादशे श्वेतकेतुर् अष्टावक्रं पितुर् अङ्के निषण्णम्

tato varṣe dvādaśe śvetaketur aṣṭāvakraṃ pitur aṅke niṣaṇṇam

3.132.16.2

अपाकर्षद् गृह्य पाणौ रुदन्तं नायं तवाङ्कः पितुर् इत्युक्तवांश् च

apākarṣad gṛhya pāṇau rudantaṃ nāyaṃ tavāṅkaḥ pitur ityuktavāṃś ca

3.132.17

यत् तेनोक्तं दुरुक्तं तत् तदानीं हृदि स्थितं तस्य सुदुःखम् आसीत्

yat tenoktaṃ duruktaṃ tat tadānīṃ hṛdi sthitaṃ tasya suduḥkham āsīt

3.132.17.2

गृहं गत्वा मातरं रोदमानः पप्रच्छेदं क्व नु तातो ममेति

gṛhaṃ gatvā mātaraṃ rodamānaḥ papracchedaṃ kva nu tāto mameti

3.132.18

ततः सुजाता परमार्तरूपा शापाद् भीता सर्वम् एवाचचक्षे

tataḥ sujātā paramārtarūpā śāpād bhītā sarvam evācacakṣe

3.132.18.2

तद् वै तत्त्वं सर्वम् आज्ञाय मातुर् इत्यब्रवीच्छ्वेतकेतुं स विप्रः

tad vai tattvaṃ sarvam ājñāya mātur ityabravīcchvetaketuṃ sa vipraḥ

3.132.19

गच्छाव यज्ञं जनकस्य राज्ञो बह्वाश्चर्यः श्रूयते तस्य यज्ञः

gacchāva yajñaṃ janakasya rājño bahvāścaryaḥ śrūyate tasya yajñaḥ

3.132.19.2

श्रोष्यावो ऽत्र ब्राह्मणानां विवादम् अन्नं चाग्र्यं तत्र भोक्ष्यावहे च

śroṣyāvo 'tra brāhmaṇānāṃ vivādam annaṃ cāgryaṃ tatra bhokṣyāvahe ca

3.132.19.3

विचक्षणत्वं च भविष्यते नौ शिवश् च सौम्यश् च हि ब्रह्मघोषः

vicakṣaṇatvaṃ ca bhaviṣyate nau śivaś ca saumyaś ca hi brahmaghoṣaḥ

3.132.20

तौ जग्मतुर् मातुलभागिनेयौ यज्ञं समृद्धं जनकस्य राज्ञः

tau jagmatur mātulabhāgineyau yajñaṃ samṛddhaṃ janakasya rājñaḥ

3.132.20.2

अष्टावक्रः पथि राज्ञा समेत्य उत्सार्यमाणो वाक्यम् इदं जगाद

aṣṭāvakraḥ pathi rājñā sametya utsāryamāṇo vākyam idaṃ jagāda

3.133.1

अष्टावक्र उवाच

aṣṭāvakra uvāca