Dharmalib

41721–41740 of 56499 verses

3.149.8.2

एतावद् इह शक्तस् त्वं रूपं द्रष्टुं ममानघ

etāvad iha śaktas tvaṃ rūpaṃ draṣṭuṃ mamānagha

3.149.9

वर्धे ऽहं चाप्यतो भूयो यावन् मे मनसेप्सितम्

vardhe 'haṃ cāpyato bhūyo yāvan me manasepsitam

3.149.9.2

भीम शत्रुषु चात्यर्थं वर्धते मूर्तिर् ओजसा

bhīma śatruṣu cātyarthaṃ vardhate mūrtir ojasā

3.149.10

तद् अद्भुतं महारौद्रं विन्ध्यमन्दरसंनिभम्

tad adbhutaṃ mahāraudraṃ vindhyamandarasaṃnibham

3.149.10.2

दृष्ट्वा हनूमतो वर्ष्म संभ्रान्तः पवनात्मजः

dṛṣṭvā hanūmato varṣma saṃbhrāntaḥ pavanātmajaḥ

3.149.11

प्रत्युवाच ततो भीमः सम्प्रहृष्टतनूरुहः

pratyuvāca tato bhīmaḥ samprahṛṣṭatanūruhaḥ

3.149.11.2

कृताञ्जलिर् अदीनात्मा हनूमन्तम् अवस्थितम्

kṛtāñjalir adīnātmā hanūmantam avasthitam

3.149.12

दृष्टं प्रमाणं विपुलं शरीरस्यास्य ते विभो

dṛṣṭaṃ pramāṇaṃ vipulaṃ śarīrasyāsya te vibho

3.149.12.2

संहरस्व महावीर्य स्वयम् आत्मानम् आत्मना

saṃharasva mahāvīrya svayam ātmānam ātmanā

3.149.13

न हि शक्नोमि त्वां द्रष्टुं दिवाकरम् इवोदितम्

na hi śaknomi tvāṃ draṣṭuṃ divākaram ivoditam

3.149.13.2

अप्रमेयम् अनाधृष्यं मैनाकम् इव पर्वतम्

aprameyam anādhṛṣyaṃ mainākam iva parvatam

3.149.14

विस्मयश् चैव मे वीर सुमहान् मनसो ऽद्य वै

vismayaś caiva me vīra sumahān manaso 'dya vai

3.149.14.2

यद् रामस् त्वयि पार्श्वस्थे स्वयं रावणम् अभ्यगात्

yad rāmas tvayi pārśvasthe svayaṃ rāvaṇam abhyagāt

3.149.15

त्वम् एव शक्तस् तां लङ्कां सयोधां सहवाहनाम्

tvam eva śaktas tāṃ laṅkāṃ sayodhāṃ sahavāhanām

3.149.15.2

स्वबाहुबलम् आश्रित्य विनाशयितुम् ओजसा

svabāhubalam āśritya vināśayitum ojasā

3.149.16

न हि ते किंचिद् अप्राप्यं मारुतात्मज विद्यते

na hi te kiṃcid aprāpyaṃ mārutātmaja vidyate

3.149.16.2

तव नैकस्य पर्याप्तो रावणः सगणो युधि

tava naikasya paryāpto rāvaṇaḥ sagaṇo yudhi

3.149.17

एवम् उक्तस् तु भीमेन हनूमान् प्लवगर्षभः

evam uktas tu bhīmena hanūmān plavagarṣabhaḥ

3.149.17.2

प्रत्युवाच ततो वाक्यं स्निग्धगम्भीरया गिरा

pratyuvāca tato vākyaṃ snigdhagambhīrayā girā

3.149.18

एवम् एतन् महाबाहो यथा वदसि भारत

evam etan mahābāho yathā vadasi bhārata