3.154.9.3

मनुष्यान् उपजीवन्ति ततस्त्वम् उपजीवसि

manuṣyān upajīvanti tatastvam upajīvasi

3.154.10

समृद्ध्या ह्यस्य लोकस्य लोको युष्माकम् ऋध्यते

samṛddhyā hyasya lokasya loko yuṣmākam ṛdhyate

3.154.10.2

इमं च लोकं शोचन्तम् अनुशोचन्ति देवताः

imaṃ ca lokaṃ śocantam anuśocanti devatāḥ

3.154.10.3

पूज्यमानाश्च वर्धन्ते हव्यकव्यैर्यथाविधि

pūjyamānāśca vardhante havyakavyairyathāvidhi

3.154.11

वयं राष्ट्रस्य गोप्तारो रक्षितारश् च राक्षस

vayaṃ rāṣṭrasya goptāro rakṣitāraś ca rākṣasa

3.154.11.2

राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूतिः कुतः सुखम्

rāṣṭrasyārakṣyamāṇasya kuto bhūtiḥ kutaḥ sukham

3.154.12

न च राजावमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि

na ca rājāvamantavyo rakṣasā jātvanāgasi

3.154.12.2

अणुर् अप्यपचारश् च नास्त्यस्माकं नराशन

aṇur apyapacāraś ca nāstyasmākaṃ narāśana

3.154.13

द्रोग्धव्यं न च मित्रेषु न विश्वस्तेषु कर्हिचित्

drogdhavyaṃ na ca mitreṣu na viśvasteṣu karhicit

3.154.13.2

येषां चान्नानि भुञ्जीत यत्र च स्यात् प्रतिश्रयः

yeṣāṃ cānnāni bhuñjīta yatra ca syāt pratiśrayaḥ

3.154.14

स त्वं प्रतिश्रये ऽस्माकं पूज्यमानः सुखोषितः

sa tvaṃ pratiśraye 'smākaṃ pūjyamānaḥ sukhoṣitaḥ

3.154.14.2

भुक्त्वा चान्नानि दुष्प्रज्ञ कथम् अस्माञ्जिहीर्षसि

bhuktvā cānnāni duṣprajña katham asmāñjihīrṣasi

3.154.15

एवम् एव वृथाचारो वृथावृद्धो वृथामतिः

evam eva vṛthācāro vṛthāvṛddho vṛthāmatiḥ

3.154.15.2

वृथामरणम् अर्हस्त्वं वृथाद्य न भविष्यसि

vṛthāmaraṇam arhastvaṃ vṛthādya na bhaviṣyasi

3.154.16

अथ चेद् दुष्टबुद्धिस् त्वं सर्वैर् धर्मैर् विवर्जितः

atha ced duṣṭabuddhis tvaṃ sarvair dharmair vivarjitaḥ

3.154.16.2

प्रदाय शस्त्राण्यस्माकं युद्धेन द्रौपदीं हर

pradāya śastrāṇyasmākaṃ yuddhena draupadīṃ hara

3.154.17

अथ चेत् त्वम् अविज्ञाय इदं कर्म करिष्यसि

atha cet tvam avijñāya idaṃ karma kariṣyasi

3.154.17.2

अधर्मं चाप्यकीर्तिं च लोके प्राप्स्यसि केवलम्

adharmaṃ cāpyakīrtiṃ ca loke prāpsyasi kevalam

3.154.18

एताम् अद्य परामृश्य स्त्रियं राक्षस मानुषीम्

etām adya parāmṛśya striyaṃ rākṣasa mānuṣīm

3.154.18.2

विषम् एतत् समालोड्य कुम्भेन प्राशितं त्वया

viṣam etat samāloḍya kumbhena prāśitaṃ tvayā