1.68.20

सैवम् उक्ता वरारोहा व्रीडितेव मनस्विनी

saivam uktā varārohā vrīḍiteva manasvinī

1.68.20.2

विसंज्ञेव च दुःखेन तस्थौ स्थाणुर् इवाचला

visaṃjñeva ca duḥkhena tasthau sthāṇur ivācalā

1.68.21

संरम्भामर्षताम्राक्षी स्फुरमाणोष्ठसंपुटा

saṃrambhāmarṣatāmrākṣī sphuramāṇoṣṭhasaṃpuṭā

1.68.21.2

कटाक्षैर् निर्दहन्तीव तिर्यग् राजानम् ऐक्षत

kaṭākṣair nirdahantīva tiryag rājānam aikṣata

1.68.22

आकारं गूहमाना च मन्युनाभिसमीरिता

ākāraṃ gūhamānā ca manyunābhisamīritā

1.68.22.2

तपसा संभृतं तेजो धारयामास वै तदा

tapasā saṃbhṛtaṃ tejo dhārayāmāsa vai tadā

1.68.23

सा मुहूर्तम् इव ध्यात्वा दुःखामर्षसमन्विता

sā muhūrtam iva dhyātvā duḥkhāmarṣasamanvitā

1.68.23.2

भर्तारम् अभिसम्प्रेक्ष्य क्रुद्धा वचनम् अब्रवीत्

bhartāram abhisamprekṣya kruddhā vacanam abravīt

1.68.24

जानन्न् अपि महाराज कस्माद् एवं प्रभाषसे

jānann api mahārāja kasmād evaṃ prabhāṣase

1.68.24.2

न जानामीति निःसङ्गं यथान्यः प्राकृतस्तथा

na jānāmīti niḥsaṅgaṃ yathānyaḥ prākṛtastathā

1.68.25

अत्र ते हृदयं वेद सत्यस्यैवानृतस्य च

atra te hṛdayaṃ veda satyasyaivānṛtasya ca

1.68.25.2

कल्याण बत साक्षी त्वं मात्मानम् अवमन्यथाः

kalyāṇa bata sākṣī tvaṃ mātmānam avamanyathāḥ

1.68.26

यो ऽन्यथा सन्तम् आत्मानम् अन्यथा प्रतिपद्यते

yo 'nyathā santam ātmānam anyathā pratipadyate

1.68.26.2

किं तेन न कृतं पापं चोरेणात्मापहारिणा

kiṃ tena na kṛtaṃ pāpaṃ coreṇātmāpahāriṇā

1.68.27

एको ऽहम् अस्मीति च मन्यसे त्वं न हृच्छयं वेत्सि मुनिं पुराणम्

eko 'ham asmīti ca manyase tvaṃ na hṛcchayaṃ vetsi muniṃ purāṇam

1.68.27.2

यो वेदिता कर्मणः पापकस्य तस्यान्तिके त्वं वृजिनं करोषि

yo veditā karmaṇaḥ pāpakasya tasyāntike tvaṃ vṛjinaṃ karoṣi

1.68.27.3

धर्म एव हि साधूनां सर्वेषां हितकारणम्

dharma eva hi sādhūnāṃ sarveṣāṃ hitakāraṇam

1.68.27.4

नित्यं मिथ्याविहीनानां न च दुःखावहो भवेत्

nityaṃ mithyāvihīnānāṃ na ca duḥkhāvaho bhavet

1.68.28

मन्यते पापकं कृत्वा न कश्चिद् वेत्ति माम् इति

manyate pāpakaṃ kṛtvā na kaścid vetti mām iti

1.68.28.2

विदन्ति चैनं देवाश्च स्वश्चैवान्तरपूरुषः

vidanti cainaṃ devāśca svaścaivāntarapūruṣaḥ