1.101.15.4

श्रोतुम् इच्छामहे ब्रह्मन् किं पापं कृतवान् असि

śrotum icchāmahe brahman kiṃ pāpaṃ kṛtavān asi

1.101.15.5

येनेह समनुप्राप्तं शूले दुःखभयं महत्

yeneha samanuprāptaṃ śūle duḥkhabhayaṃ mahat

1.101.15.6

तत् ते द्विजवरश्रेष्ठ संशयः सुमहान् इह

tat te dvijavaraśreṣṭha saṃśayaḥ sumahān iha

1.101.15.7

ईदृशस्य द्विजश्रेष्ठ उग्रे तपसि वर्ततः

īdṛśasya dvijaśreṣṭha ugre tapasi vartataḥ

1.101.16

ततः स मुनिशार्दूलस्तान् उवाच तपोधनान्

tataḥ sa muniśārdūlastān uvāca tapodhanān

1.101.16.2

दोषतः कं गमिष्यामि न हि मे ऽन्यो ऽपराध्यति

doṣataḥ kaṃ gamiṣyāmi na hi me 'nyo 'parādhyati

1.101.16.3

तं दृष्ट्वा रक्षिणस्तत्र तथा बहुतिथे ऽहनि

taṃ dṛṣṭvā rakṣiṇastatra tathā bahutithe 'hani

1.101.16.4

न्यवेदयंस्तथा राज्ञे यथा वृत्तं नराधिप

nyavedayaṃstathā rājñe yathā vṛttaṃ narādhipa

1.101.16.5

श्रुत्वा च वचनं तेषां शूलस्थम् ऋषिसत्तमम्

śrutvā ca vacanaṃ teṣāṃ śūlastham ṛṣisattamam

1.101.17

राजा च तम् ऋषिं श्रुत्वा निष्क्रम्य सह मन्त्रिभिः

rājā ca tam ṛṣiṃ śrutvā niṣkramya saha mantribhiḥ

1.101.17.2

प्रसादयामास तदा शूलस्थम् ऋषिसत्तमम्

prasādayāmāsa tadā śūlastham ṛṣisattamam

1.101.18

यन् मयापकृतं मोहाद् अज्ञानाद् ऋषिसत्तम

yan mayāpakṛtaṃ mohād ajñānād ṛṣisattama

1.101.18.2

प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुम् अर्हसि

prasādaye tvāṃ tatrāhaṃ na me tvaṃ kroddhum arhasi

1.101.19

एवम् उक्तस्ततो राज्ञा प्रसादम् अकरोन् मुनिः

evam uktastato rājñā prasādam akaron muniḥ

1.101.19.2

कृतप्रसादो राजा तं ततः समवतारयत्

kṛtaprasādo rājā taṃ tataḥ samavatārayat

1.101.20

अवतार्य च शूलाग्रात् तच्छूलं निश्चकर्ष ह

avatārya ca śūlāgrāt tacchūlaṃ niścakarṣa ha

1.101.20.2

अशक्नुवंश्च निष्क्रष्टुं शूलं मूले स चिच्छिदे

aśaknuvaṃśca niṣkraṣṭuṃ śūlaṃ mūle sa cicchide

1.101.21

स तथान्तर्गतेनैव शूलेन व्यचरन् मुनिः

sa tathāntargatenaiva śūlena vyacaran muniḥ

1.101.21.2

कण्ठपार्श्वान्तरस्थेन शङ्कुना मुनिर् आचरत्

kaṇṭhapārśvāntarasthena śaṅkunā munir ācarat

1.101.21.3

पुष्पभाजनधारी स्याद् इति चिन्तापरो ऽभवत्

puṣpabhājanadhārī syād iti cintāparo 'bhavat