Dharmalib

12221–12240 of 56499 verses

1.103.5.2

सुबलस्यात्मजा चैव तथा मद्रेश्वरस्य च

subalasyātmajā caiva tathā madreśvarasya ca

1.103.6

कुलीना रूपवत्यश्च नाथवत्यश्च सर्वशः

kulīnā rūpavatyaśca nāthavatyaśca sarvaśaḥ

1.103.6.2

उचिताश्चैव संबन्धे ते ऽस्माकं क्षत्रियर्षभाः

ucitāścaiva saṃbandhe te 'smākaṃ kṣatriyarṣabhāḥ

1.103.7

मन्ये वरयितव्यास्ता इत्यहं धीमतां वर

manye varayitavyāstā ityahaṃ dhīmatāṃ vara

1.103.7.2

संतानार्थं कुलस्यास्य यद् वा विदुर मन्यसे

saṃtānārthaṃ kulasyāsya yad vā vidura manyase

1.103.8

विदुर उवाच

vidura uvāca

1.103.8.2

भवान् पिता भवान् माता भवान् नः परमो गुरुः

bhavān pitā bhavān mātā bhavān naḥ paramo guruḥ

1.103.8.3

तस्मात् स्वयं कुलस्यास्य विचार्य कुरु यद्धितम्

tasmāt svayaṃ kulasyāsya vicārya kuru yaddhitam

1.103.9

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

1.103.9.2

अथ शुश्राव विप्रेभ्यो गान्धारीं सुबलात्मजाम्

atha śuśrāva viprebhyo gāndhārīṃ subalātmajām

1.103.9.3

आराध्य वरदं देवं भगनेत्रहरं हरम्

ārādhya varadaṃ devaṃ bhaganetraharaṃ haram

1.103.9.4

गान्धारी किल पुत्राणां शतं लेभे वरं शुभा

gāndhārī kila putrāṇāṃ śataṃ lebhe varaṃ śubhā

1.103.10

इति श्रुत्वा च तत्त्वेन भीष्मः कुरुपितामहः

iti śrutvā ca tattvena bhīṣmaḥ kurupitāmahaḥ

1.103.10.2

ततो गान्धारराजस्य प्रेषयामास भारत

tato gāndhārarājasya preṣayāmāsa bhārata

1.103.11

अचक्षुर् इति तत्रासीत् सुबलस्य

iti tatrāsīt subalasya vicāraṇā

1.103.11.2

कुलं ख्यातिं च वृत्तं च बुद्ध्या तु प्रसमीक्ष्य सः

kulaṃ khyātiṃ ca vṛttaṃ ca buddhyā tu prasamīkṣya saḥ

1.103.11.3

ददौ तां धृतराष्ट्राय गान्धारीं धर्मचारिणीम्

dadau tāṃ dhṛtarāṣṭrāya gāndhārīṃ dharmacāriṇīm

1.103.12

गान्धारी त्वपि शुश्राव धृतराष्ट्रम्

gāndhārī tvapi śuśrāva dhṛtarāṣṭram

1.103.12.2

आत्मानं दित्सितं चास्मै पित्रा मात्रा च भारत

ātmānaṃ ditsitaṃ cāsmai pitrā mātrā ca bhārata

1.103.13

ततः सा पट्टम् आदाय कृत्वा बहुगुणं शुभा

tataḥ sā paṭṭam ādāya kṛtvā bahuguṇaṃ śubhā