Dharmalib

15961–15980 of 56499 verses

1.130.1.31

सपुत्रं विविधैर् भोगैर् वासयिष्यति मानितः

saputraṃ vividhair bhogair vāsayiṣyati mānitaḥ

1.130.1.32

इत्येवं विलपन्ति स्म वदन्ति च जना मुहुः

ityevaṃ vilapanti sma vadanti ca janā muhuḥ

1.130.1.33

राजन् दुःखशताविष्टाः पौराः शतसहस्रशः

rājan duḥkhaśatāviṣṭāḥ paurāḥ śatasahasraśaḥ

1.130.1.34

तेषां श्रुत्वा तु वाक्यानि पौराणाम् अशिवानि च

teṣāṃ śrutvā tu vākyāni paurāṇām aśivāni ca

1.130.1.35

युधिष्ठिरानुरक्तानां परितप्स्यामि भारत

yudhiṣṭhirānuraktānāṃ paritapsyāmi bhārata

1.130.1.36

धृतराष्ट्रस्तु पुत्रस्य श्रुत्वा वाक्यम् उवाच ह

dhṛtarāṣṭrastu putrasya śrutvā vākyam uvāca ha

1.130.1.37

यथा न वाच्यतां पुत्र गच्छेम च तथा कुरु

yathā na vācyatāṃ putra gacchema ca tathā kuru

1.130.1.38

एवं तस्य वचः श्रुत्वा प्रविश्य च गृहं महत्

evaṃ tasya vacaḥ śrutvā praviśya ca gṛhaṃ mahat

1.130.2

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

1.130.2.2

एवं श्रुत्वा तु पुत्रस्य प्रज्ञाचक्षुर् नराधिपः

evaṃ śrutvā tu putrasya prajñācakṣur narādhipaḥ

1.130.2.3

कणिकस्य च वाक्यानि तानि श्रुत्वा स सर्वशः

kaṇikasya ca vākyāni tāni śrutvā sa sarvaśaḥ

1.130.2.4

धृतराष्ट्रो द्विधाचित्तः शोकार्तः समपद्यत

dhṛtarāṣṭro dvidhācittaḥ śokārtaḥ samapadyata

1.130.2.5

दुर्योधनश्च कर्णश्च शकुनिः सौबलस्तथा

duryodhanaśca karṇaśca śakuniḥ saubalastathā

1.130.2.6

दुःशासनचतुर्थास्ते मन्त्रयामासुर् एकतः

duḥśāsanacaturthāste mantrayāmāsur ekataḥ

1.130.2.7

ततो दुर्योधनो राजा धृतराष्ट्रम् अभाषत

tato duryodhano rājā dhṛtarāṣṭram abhāṣata

1.130.2.8

पाण्डवेभ्यो भयं नः स्यात् तान् विवासयतां भवान्

pāṇḍavebhyo bhayaṃ naḥ syāt tān vivāsayatāṃ bhavān

1.130.2.9

निपुणेनाभ्युपायेन नगरं वारणावतम्

nipuṇenābhyupāyena nagaraṃ vāraṇāvatam

1.130.2.10

धृतराष्ट्रस्तु पुत्रस्य श्रुत्वा वचनम् ईदृशम्

dhṛtarāṣṭrastu putrasya śrutvā vacanam īdṛśam

1.130.2.11

मुहूर्तम् इव संचिन्त्य दुर्योधनम् अथाब्रवीत्

muhūrtam iva saṃcintya duryodhanam athābravīt

1.130.3

धर्मनित्यः सदा पाण्डुर् ममासीत् प्रियकृद्धितः

dharmanityaḥ sadā pāṇḍur mamāsīt priyakṛddhitaḥ