1.146.36.3

मुमोच बाष्पं शनकैः सभार्यो भृशदुःखितः

mumoca bāṣpaṃ śanakaiḥ sabhāryo bhṛśaduḥkhitaḥ

1.146.36.4

ततो ऽनन्तरम् एवास्य दुहिता वक्तुम् उद्यता

tato 'nantaram evāsya duhitā vaktum udyatā

1.146.36.5

मैवं वद सुकल्याणि तिष्ठ गेहे सुमध्यमे

maivaṃ vada sukalyāṇi tiṣṭha gehe sumadhyame

1.146.36.6

न स्वां भार्यां त्यजेत् प्राज्ञः पुत्रान् वापि कदाचन

na svāṃ bhāryāṃ tyajet prājñaḥ putrān vāpi kadācana

1.146.36.7

विशेषतः स्त्रियं रक्षेत् पुरुषो बुद्धिमान् इह

viśeṣataḥ striyaṃ rakṣet puruṣo buddhimān iha

1.146.36.8

त्यक्त्वा तु पुरुषो जीवेन् न हातव्यान् इमान् सदा

tyaktvā tu puruṣo jīven na hātavyān imān sadā

1.146.36.9

न वेत्ति धर्मम् अर्थं च कामं मोक्षं च तत्त्वतः

na vetti dharmam arthaṃ ca kāmaṃ mokṣaṃ ca tattvataḥ

1.147.1

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

1.147.1.2

तयोर् दुःखितयोर् वाक्यम् अतिमात्रं निशम्य तत्

tayor duḥkhitayor vākyam atimātraṃ niśamya tat

1.147.1.3

भृशं दुःखपरीताङ्गी कन्या तावभ्यभाषत

bhṛśaṃ duḥkhaparītāṅgī kanyā tāvabhyabhāṣata

1.147.2

किम् इदं भृशदुःखार्तौ रोरवीथो ऽनाथवत्

kim idaṃ bhṛśaduḥkhārtau roravītho 'nāthavat

1.147.2.2

ममापि श्रूयतां किंचिच् छ्रुत्वा च क्रियतां क्षमम्

mamāpi śrūyatāṃ kiṃcic chrutvā ca kriyatāṃ kṣamam

1.147.3

धर्मतो ऽहं परित्याज्या युवयोर् नात्र संशयः

dharmato 'haṃ parityājyā yuvayor nātra saṃśayaḥ

1.147.3.2

त्यक्तव्यां मां परित्यज्य त्रातं सर्वं मयैकया

tyaktavyāṃ māṃ parityajya trātaṃ sarvaṃ mayaikayā

1.147.4

इत्यर्थम् इष्यते ऽपत्यं तारयिष्यति माम् इति

ityartham iṣyate 'patyaṃ tārayiṣyati mām iti

1.147.4.2

तस्मिन्न् उपस्थिते काले तरतं प्लववन् मया

tasminn upasthite kāle tarataṃ plavavan mayā

1.147.5

इह वा तारयेद् दुर्गाद् उत वा प्रेत्य तारयेत्

iha vā tārayed durgād uta vā pretya tārayet

1.147.5.2

सर्वथा तारयेत् पुत्रः पुत्र इत्युच्यते बुधैः

sarvathā tārayet putraḥ putra ityucyate budhaiḥ

1.147.5.3

पुन्नाम्नो नरकात् त्राणात् तनयः पुत्र उच्यते

punnāmno narakāt trāṇāt tanayaḥ putra ucyate

1.147.6

आकाङ्क्षन्ते च दौहित्रान् अपि नित्यं पितामहाः

ākāṅkṣante ca dauhitrān api nityaṃ pitāmahāḥ