Dharmalib

17661–17680 of 56499 verses

1.147.16.2

त्वया दत्तेन तोयेन भविष्यति हितं च मे

tvayā dattena toyena bhaviṣyati hitaṃ ca me

1.147.17

किं न्वतः परमं दुःखं यद् वयं स्वर्गते त्वयि

kiṃ nvataḥ paramaṃ duḥkhaṃ yad vayaṃ svargate tvayi

1.147.17.2

याचमानाः पराद् अन्नं परिधावेमहि श्ववत्

yācamānāḥ parād annaṃ paridhāvemahi śvavat

1.147.18

त्वयि त्वरोगे निर्मुक्ते क्लेशाद् अस्मात् सबान्धवे

tvayi tvaroge nirmukte kleśād asmāt sabāndhave

1.147.18.2

अमृते वसती लोके भविष्यामि सुखान्विता

amṛte vasatī loke bhaviṣyāmi sukhānvitā

1.147.18.3

इतः प्रदाने देवाश्च पितरश्चेति नः श्रुतम्

itaḥ pradāne devāśca pitaraśceti naḥ śrutam

1.147.18.4

इत्येतद् उभयं तात निशाम्य तव यद्धितम्

ityetad ubhayaṃ tāta niśāmya tava yaddhitam

1.147.18.5

तद् व्यवस्य तथाम्बाया हितं स्वस्य सुतस्य च

tad vyavasya tathāmbāyā hitaṃ svasya sutasya ca

1.147.18.6

मातापित्रोः पुनः पुत्रा भवितारो गुणान्विताः

mātāpitroḥ punaḥ putrā bhavitāro guṇānvitāḥ

1.147.18.7

न तु पुत्रस्य पितरौ पुनर् जातु भविष्यतः

na tu putrasya pitarau punar jātu bhaviṣyataḥ

1.147.19

एवं बहुविधं तस्या निशम्य परिदेवितम्

evaṃ bahuvidhaṃ tasyā niśamya paridevitam

1.147.19.2

पिता माता च सा चैव कन्या प्ररुरुदुस्त्रयः

pitā mātā ca sā caiva kanyā prarurudustrayaḥ

1.147.20

ततः प्ररुदितान् सर्वान् निशम्याथ सुतस्तयोः

tataḥ praruditān sarvān niśamyātha sutastayoḥ

1.147.20.2

उत्फुल्लनयनो बालः कलम् अव्यक्तम् अब्रवीत्

utphullanayano bālaḥ kalam avyaktam abravīt

1.147.21

मा रोदीस्तात मा मातर् मा स्वसस्त्वम् इति ब्रुवन्

mā rodīstāta mā mātar mā svasastvam iti bruvan

1.147.21.2

प्रहसन्न् इव सर्वांस्तान् एकैकं सो ऽपसर्पति

prahasann iva sarvāṃstān ekaikaṃ so 'pasarpati

1.147.22

ततः स तृणम् आदाय प्रहृष्टः पुनर् अब्रवीत्

tataḥ sa tṛṇam ādāya prahṛṣṭaḥ punar abravīt

1.147.22.2

अनेन तं हनिष्यामि राक्षसं पुरुषादकम्

anena taṃ haniṣyāmi rākṣasaṃ puruṣādakam

1.147.23

तथापि तेषां दुःखेन परीतानां निशम्य तत्

tathāpi teṣāṃ duḥkhena parītānāṃ niśamya tat

1.147.23.2

बालस्य वाक्यम् अव्यक्तं हर्षः समभवन् महान्

bālasya vākyam avyaktaṃ harṣaḥ samabhavan mahān