1.152.12.2

ज्ञात्वा चागम्य तं विप्रं पप्रच्छुः सर्व एव तत्

jñātvā cāgamya taṃ vipraṃ papracchuḥ sarva eva tat

1.152.13

एवं पृष्टस्तु बहुशो रक्षमाणश्च पाण्डवान्

evaṃ pṛṣṭastu bahuśo rakṣamāṇaśca pāṇḍavān

1.152.13.2

उवाच नागरान् सर्वान् इदं विप्रर्षभस्तदा

uvāca nāgarān sarvān idaṃ viprarṣabhastadā

1.152.14

आज्ञापितं माम् अशने रुदन्तं सह बन्धुभिः

ājñāpitaṃ mām aśane rudantaṃ saha bandhubhiḥ

1.152.14.2

ददर्श ब्राह्मणः कश्चिन् मन्त्रसिद्धो महाबलः

dadarśa brāhmaṇaḥ kaścin mantrasiddho mahābalaḥ

1.152.14.3

अद्य ते राक्षसो वारः पूर्वेद्युर् ज्ञापितो मम

adya te rākṣaso vāraḥ pūrvedyur jñāpito mama

1.152.14.4

ग्रामसाधारणेनैव सूचकेन पुरौकसः

grāmasādhāraṇenaiva sūcakena puraukasaḥ

1.152.15

परिपृच्छ्य स मां पूर्वं परिक्लेशं पुरस्य च

paripṛcchya sa māṃ pūrvaṃ parikleśaṃ purasya ca

1.152.15.2

अब्रवीद् ब्राह्मणश्रेष्ठ आश्वास्य प्रहसन्न् इव

abravīd brāhmaṇaśreṣṭha āśvāsya prahasann iva

1.152.16

प्रापयिष्याम्यहं तस्मै इदम् अन्नं दुरात्मने

prāpayiṣyāmyahaṃ tasmai idam annaṃ durātmane

1.152.16.2

मन्निमित्तं भयं चापि न कार्यम् इति वीर्यवान्

mannimittaṃ bhayaṃ cāpi na kāryam iti vīryavān

1.152.17

स तदन्नम् उपादाय गतो बकवनं प्रति

sa tadannam upādāya gato bakavanaṃ prati

1.152.17.2

तेन नूनं भवेद् एतत् कर्म लोकहितं कृतम्

tena nūnaṃ bhaved etat karma lokahitaṃ kṛtam

1.152.18

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे क्षत्रियाश्च सुविस्मिताः

tataste brāhmaṇāḥ sarve kṣatriyāśca suvismitāḥ

1.152.18.2

वैश्याः शूद्राश्च मुदिताश्चक्रुर् ब्रह्ममहं तदा

vaiśyāḥ śūdrāśca muditāścakrur brahmamahaṃ tadā

1.152.19

ततो जानपदाः सर्वे आजग्मुर् नगरं प्रति

tato jānapadāḥ sarve ājagmur nagaraṃ prati

1.152.19.2

तद् अद्भुततमं द्रष्टुं पार्थास्तत्रैव चावसन्

tad adbhutatamaṃ draṣṭuṃ pārthāstatraiva cāvasan

1.152.19.3

श्रुत्वा बकवधं यस्तु वाचकं पूजयेन् नरः

śrutvā bakavadhaṃ yastu vācakaṃ pūjayen naraḥ

1.152.19.4

तस्य वंशे ऽपि राजेन्द्र न राक्षसभयं भवेत्

tasya vaṃśe 'pi rājendra na rākṣasabhayaṃ bhavet

1.152.19.5

नश्यन्ति शत्रवस्तस्य उपसर्गास्तथैव च

naśyanti śatravastasya upasargāstathaiva ca