1.166.21

ददर्श तं द्विजः कश्चिद् राजानं प्रस्थितं पुनः

dadarśa taṃ dvijaḥ kaścid rājānaṃ prasthitaṃ punaḥ

1.166.21.2

ययाचे क्षुधितश्चैनं समांसं भोजनं तदा

yayāce kṣudhitaścainaṃ samāṃsaṃ bhojanaṃ tadā

1.166.22

तम् उवाचाथ राजर्षिर् द्विजं मित्रसहस्तदा

tam uvācātha rājarṣir dvijaṃ mitrasahastadā

1.166.22.2

आस्स्व ब्रह्मंस्त्वम् अत्रैव मुहूर्तम् इति सान्त्वयन्

āssva brahmaṃstvam atraiva muhūrtam iti sāntvayan

1.166.23

निवृत्तः प्रतिदास्यामि भोजनं ते यथेप्सितम्

nivṛttaḥ pratidāsyāmi bhojanaṃ te yathepsitam

1.166.23.2

इत्युक्त्वा प्रययौ राजा तस्थौ च द्विजसत्तमः

ityuktvā prayayau rājā tasthau ca dvijasattamaḥ

1.166.24

अन्तर्गतं तु तद् राज्ञस्तदा ब्राह्मणभाषितम्

antargataṃ tu tad rājñastadā brāhmaṇabhāṣitam

1.166.24.2

सो ऽन्तःपुरं प्रविश्याथ संविवेश नराधिपः

so 'ntaḥpuraṃ praviśyātha saṃviveśa narādhipaḥ

1.166.24.3

ततो राजा परिक्रम्य यथाकामं यथासुखम्

tato rājā parikramya yathākāmaṃ yathāsukham

1.166.24.4

निवृत्तो ऽन्तःपुरं पार्थ प्रविवेश महामनाः

nivṛtto 'ntaḥpuraṃ pārtha praviveśa mahāmanāḥ

1.166.25

ततो ऽर्धरात्र उत्थाय सूदम् आनाय्य सत्वरम्

tato 'rdharātra utthāya sūdam ānāyya satvaram

1.166.25.2

उवाच राजा संस्मृत्य ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुतम्

uvāca rājā saṃsmṛtya brāhmaṇasya pratiśrutam

1.166.26

गच्छामुष्मिन्न् असौ देशे ब्राह्मणो मां प्रतीक्षते

gacchāmuṣminn asau deśe brāhmaṇo māṃ pratīkṣate

1.166.26.2

अन्नार्थी त्वं तम् अन्नेन समांसेनोपपादय

annārthī tvaṃ tam annena samāṃsenopapādaya

1.166.27

एवम् उक्तस्तदा सूदः सो ऽनासाद्यामिषं क्वचित्

evam uktastadā sūdaḥ so 'nāsādyāmiṣaṃ kvacit

1.166.27.2

निवेदयामास तदा तस्मै राज्ञे व्यथान्वितः

nivedayāmāsa tadā tasmai rājñe vyathānvitaḥ

1.166.28

राजा तु रक्षसाविष्टः सूदम् आह गतव्यथः

rājā tu rakṣasāviṣṭaḥ sūdam āha gatavyathaḥ

1.166.28.2

अप्येनं नरमांसेन भोजयेति पुनः पुनः

apyenaṃ naramāṃsena bhojayeti punaḥ punaḥ

1.166.29

तथेत्युक्त्वा ततः सूदः संस्थानं वध्यघातिनाम्

tathetyuktvā tataḥ sūdaḥ saṃsthānaṃ vadhyaghātinām

1.166.29.2

गत्वा जहार त्वरितो नरमांसम् अपेतभीः

gatvā jahāra tvarito naramāṃsam apetabhīḥ