7.51.14

बृहद्बलं च राजानं स्वर्गेणाजौ प्रयोज्य ह

bṛhadbalaṃ ca rājānaṃ svargeṇājau prayojya ha

7.51.14.2

ततः परमधर्मात्मा दिष्टान्तम् उपजग्मिवान्

tataḥ paramadharmātmā diṣṭāntam upajagmivān

7.51.15

एतावद् एव निर्वृत्तम् अस्माकं शोकवर्धनम्

etāvad eva nirvṛttam asmākaṃ śokavardhanam

7.51.15.2

स चैवं पुरुषव्याघ्रः स्वर्गलोकम् अवाप्तवान्

sa caivaṃ puruṣavyāghraḥ svargalokam avāptavān

7.51.16

संजय उवाच

saṃjaya uvāca

7.51.16.2

ततो ऽर्जुनो वचः श्रुत्वा धर्मराजेन भाषितम्

tato 'rjuno vacaḥ śrutvā dharmarājena bhāṣitam

7.51.16.3

हा पुत्र इति निःश्वस्य व्यथितो न्यपतद् भुवि

hā putra iti niḥśvasya vyathito nyapatad bhuvi

7.51.17

विषण्णवदनाः सर्वे परिगृह्य धनंजयम्

viṣaṇṇavadanāḥ sarve parigṛhya dhanaṃjayam

7.51.17.2

नेत्रैर् अनिमिषैर् दीनाः प्रत्यवेक्षन् परस्परम्

netrair animiṣair dīnāḥ pratyavekṣan parasparam

7.51.18

प्रतिलभ्य ततः संज्ञां वासविः क्रोधमूर्छितः

pratilabhya tataḥ saṃjñāṃ vāsaviḥ krodhamūrchitaḥ

7.51.18.2

कम्पमानो ज्वरेणेव निःश्वसंश्च मुहुर् मुहुः

kampamāno jvareṇeva niḥśvasaṃśca muhur muhuḥ

7.51.19

पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य श्वसमानो ऽश्रुनेत्रवान्

pāṇiṃ pāṇau viniṣpiṣya śvasamāno 'śrunetravān

7.51.19.2

उन्मत्त इव विप्रेक्षन्न् इदं वचनम् अब्रवीत्

unmatta iva viprekṣann idaṃ vacanam abravīt

7.51.20

सत्यं वः प्रतिजानामि श्वो ऽस्मि हन्ता जयद्रथम्

satyaṃ vaḥ pratijānāmi śvo 'smi hantā jayadratham

7.51.20.2

न चेद् वधभयाद् भीतो धार्तराष्ट्रान् प्रहास्यति

na ced vadhabhayād bhīto dhārtarāṣṭrān prahāsyati

7.51.21

न चास्माञ् शरणं गच्छेत् कृष्णं वा पुरुषोत्तमम्

na cāsmāñ śaraṇaṃ gacchet kṛṣṇaṃ vā puruṣottamam

7.51.21.2

भवन्तं वा महाराज श्वो ऽस्मि हन्ता जयद्रथम्

bhavantaṃ vā mahārāja śvo 'smi hantā jayadratham

7.51.22

धार्तराष्ट्रप्रियकरं मयि विस्मृतसौहृदम्

dhārtarāṣṭrapriyakaraṃ mayi vismṛtasauhṛdam

7.51.22.2

पापं बालवधे हेतुं श्वो ऽस्मि हन्ता जयद्रथम्

pāpaṃ bālavadhe hetuṃ śvo 'smi hantā jayadratham

7.51.23

रक्षमाणाश्च तं संख्ये ये मां योत्स्यन्ति केचन

rakṣamāṇāśca taṃ saṃkhye ye māṃ yotsyanti kecana