7.114.73.2

उचितस्त्वं वने भीम न त्वं युद्धविशारदः

ucitastvaṃ vane bhīma na tvaṃ yuddhaviśāradaḥ

7.114.74

क्व युद्धं क्व मुनित्वं च वनं गच्छ वृकोदर

kva yuddhaṃ kva munitvaṃ ca vanaṃ gaccha vṛkodara

7.114.74.2

न त्वं युद्धोचितस्तात वनवासरतिर् भव

na tvaṃ yuddhocitastāta vanavāsaratir bhava

7.114.75

सूदान् भृत्यजनान् दासांस्त्वं गृहे त्वरयन् भृशम्

sūdān bhṛtyajanān dāsāṃstvaṃ gṛhe tvarayan bhṛśam

7.114.75.2

योग्यस्ताडयितुं क्रोधाद् भोजनार्थं वृकोदर

yogyastāḍayituṃ krodhād bhojanārthaṃ vṛkodara

7.114.76

कौमारे यानि चाप्यासन्न् अप्रियाणि विशां पते

kaumāre yāni cāpyāsann apriyāṇi viśāṃ pate

7.114.76.2

पूर्ववृत्तानि चाप्येनं रूक्षाण्यश्रावयद् भृशम्

pūrvavṛttāni cāpyenaṃ rūkṣāṇyaśrāvayad bhṛśam

7.114.77

अथैनं तत्र संलीनम् अस्पृशद् धनुषा पुनः

athainaṃ tatra saṃlīnam aspṛśad dhanuṣā punaḥ

7.114.77.2

प्रहसंश्च पुनर् वाक्यं भीमम् आह वृषस्तदा

prahasaṃśca punar vākyaṃ bhīmam āha vṛṣastadā

7.114.78

योद्धव्यम् आविशान्यत्र न योद्धव्यं तु मादृशैः

yoddhavyam āviśānyatra na yoddhavyaṃ tu mādṛśaiḥ

7.114.78.2

मादृशैर् युध्यमानानाम् एतच्चान्यच्च विद्यते

mādṛśair yudhyamānānām etaccānyacca vidyate

7.114.79

गच्छ वा यत्र तौ कृष्णौ तौ त्वा रक्षिष्यतो रणे

gaccha vā yatra tau kṛṣṇau tau tvā rakṣiṣyato raṇe

7.114.79.2

गृहं वा गच्छ कौन्तेय किं ते युद्धेन बालक

gṛhaṃ vā gaccha kaunteya kiṃ te yuddhena bālaka

7.114.80

एवं तं विरथं कृत्वा कर्णो राजन् व्यकत्थत

evaṃ taṃ virathaṃ kṛtvā karṇo rājan vyakatthata

7.114.80.2

प्रमुखे वृष्णिसिंहस्य पार्थस्य च महात्मनः

pramukhe vṛṣṇisiṃhasya pārthasya ca mahātmanaḥ

7.114.81

ततो राजञ् शिलाधौताञ् शराञ् शाखामृगध्वजः

tato rājañ śilādhautāñ śarāñ śākhāmṛgadhvajaḥ

7.114.81.2

प्राहिणोत् सूतपुत्राय केशवेन प्रचोदितः

prāhiṇot sūtaputrāya keśavena pracoditaḥ

7.114.82

ततः पार्थभुजोत्सृष्टाः शराः काञ्चनभूषणाः

tataḥ pārthabhujotsṛṣṭāḥ śarāḥ kāñcanabhūṣaṇāḥ

7.114.82.2

गाण्डीवप्रभवाः कर्णं हंसाः क्रौञ्चम् इवाविशन्

gāṇḍīvaprabhavāḥ karṇaṃ haṃsāḥ krauñcam ivāviśan

7.114.83

स भुजंगैर् इवायस्तैर् गाण्डीवप्रेषितैः शरैः

sa bhujaṃgair ivāyastair gāṇḍīvapreṣitaiḥ śaraiḥ