7.169.17

स चापि सृष्टः पित्रा ते भीष्मस्यान्तकरः किल

sa cāpi sṛṣṭaḥ pitrā te bhīṣmasyāntakaraḥ kila

7.169.17.2

शिखण्डी रक्षितस्तेन स च मृत्युर् महात्मनः

śikhaṇḍī rakṣitastena sa ca mṛtyur mahātmanaḥ

7.169.18

पाञ्चालाश्चलिता धर्मात् क्षुद्रा मित्रगुरुद्रुहः

pāñcālāścalitā dharmāt kṣudrā mitragurudruhaḥ

7.169.18.2

त्वां प्राप्य सहसोदर्यं धिक्कृतं सर्वसाधुभिः

tvāṃ prāpya sahasodaryaṃ dhikkṛtaṃ sarvasādhubhiḥ

7.169.19

पुनश्चेद् ईदृशीं वाचं मत्समीपे वदिष्यसि

punaśced īdṛśīṃ vācaṃ matsamīpe vadiṣyasi

7.169.19.2

शिरस्ते पातयिष्यामि गदया वज्रकल्पया

śiraste pātayiṣyāmi gadayā vajrakalpayā

7.169.20

सात्वतेनैवम् आक्षिप्तः पार्षतः परुषाक्षरम्

sātvatenaivam ākṣiptaḥ pārṣataḥ paruṣākṣaram

7.169.20.2

संरब्धः सात्यकिं प्राह संक्रुद्धः प्रहसन्न् इव

saṃrabdhaḥ sātyakiṃ prāha saṃkruddhaḥ prahasann iva

7.169.21

श्रूयते श्रूयते चेति क्षम्यते चेति माधव

śrūyate śrūyate ceti kṣamyate ceti mādhava

7.169.21.2

न चानार्य शुभं साधुं पुरुषं क्षेप्तुम् अर्हसि

na cānārya śubhaṃ sādhuṃ puruṣaṃ kṣeptum arhasi

7.169.22

क्षमा प्रशस्यते लोके न तु पापो ऽर्हति क्षमाम्

kṣamā praśasyate loke na tu pāpo 'rhati kṣamām

7.169.22.2

क्षमावन्तं हि पापात्मा जितो ऽयम् इति मन्यते

kṣamāvantaṃ hi pāpātmā jito 'yam iti manyate

7.169.23

स त्वं क्षुद्रसमाचारो नीचात्मा पापनिश्चयः

sa tvaṃ kṣudrasamācāro nīcātmā pāpaniścayaḥ

7.169.23.2

आ केशाग्रान्नखाग्राच्च वक्तव्यो वक्तुम्

keśāgrānnakhāgrācca vaktavyo vaktum icchasi

7.169.24

यः स भूरिश्रवाश्छिन्ने भुजे प्रायगतस्त्वया

yaḥ sa bhūriśravāśchinne bhuje prāyagatastvayā

7.169.24.2

वार्यमाणेन निहतस्ततः पापतरं नु किम्

vāryamāṇena nihatastataḥ pāpataraṃ nu kim

7.169.25

व्यूहमानो मया द्रोणो दिव्येनास्त्रेण संयुगे

vyūhamāno mayā droṇo divyenāstreṇa saṃyuge

7.169.25.2

विसृष्टशस्त्रो निहतः किं तत्र क्रूर दुष्कृतम्

visṛṣṭaśastro nihataḥ kiṃ tatra krūra duṣkṛtam

7.169.26

अयुध्यमानं यस्त्वाजौ तथा प्रायगतं मुनिम्

ayudhyamānaṃ yastvājau tathā prāyagataṃ munim

7.169.26.2

छिन्नबाहुं परैर् हन्यात् सात्यके स कथं भवेत्

chinnabāhuṃ parair hanyāt sātyake sa kathaṃ bhavet