5.130.10.2

बाहुवीर्यार्जितां सम्यक् क्षत्रधर्मम् अनुव्रतः

bāhuvīryārjitāṃ samyak kṣatradharmam anuvrataḥ

5.130.11

यं हि धर्मं चरन्तीह प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः

yaṃ hi dharmaṃ carantīha prajā rājñā surakṣitāḥ

5.130.11.2

चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भारत विन्दति

caturthaṃ tasya dharmasya rājā bhārata vindati

5.130.12

राजा चरति चेद् धर्मं देवत्वायैव कल्पते

rājā carati ced dharmaṃ devatvāyaiva kalpate

5.130.12.2

स चेद् अधर्मं चरति नरकायैव गच्छति

sa ced adharmaṃ carati narakāyaiva gacchati

5.130.13

दण्डनीतिः स्वधर्मेण चातुर्वर्ण्यं नियच्छति

daṇḍanītiḥ svadharmeṇa cāturvarṇyaṃ niyacchati

5.130.13.2

प्रयुक्ता स्वामिना सम्यग् अधर्मेभ्यश्च यच्छति

prayuktā svāminā samyag adharmebhyaśca yacchati

5.130.14

दण्डनीत्यां यदा राजा सम्यक् कार्त्स्न्येन वर्तते

daṇḍanītyāṃ yadā rājā samyak kārtsnyena vartate

5.130.14.2

तदा कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तते

tadā kṛtayugaṃ nāma kālaḥ śreṣṭhaḥ pravartate

5.130.15

कालो वा कारणं राज्ञो राजा वा कालकारणम्

kālo vā kāraṇaṃ rājño rājā vā kālakāraṇam

5.130.15.2

इति ते संशयो मा भूद् राजा कालस्य कारणम्

iti te saṃśayo mā bhūd rājā kālasya kāraṇam

5.130.16

राजा कृतयुगस्रष्टा त्रेताया द्वापरस्य च

rājā kṛtayugasraṣṭā tretāyā dvāparasya ca

5.130.16.2

युगस्य च चतुर्थस्य राजा भवति कारणम्

yugasya ca caturthasya rājā bhavati kāraṇam

5.130.17

कृतस्य कारणाद् राजा स्वर्गम् अत्यन्तम् अश्नुते

kṛtasya kāraṇād rājā svargam atyantam aśnute

5.130.17.2

त्रेतायाः कारणाद् राजा स्वर्गं नात्यन्तम् अश्नुते

tretāyāḥ kāraṇād rājā svargaṃ nātyantam aśnute

5.130.17.3

प्रवर्तनाद् द्वापरस्य यथाभागम् उपाश्नुते

pravartanād dvāparasya yathābhāgam upāśnute

5.130.18

ततो वसति दुष्कर्मा नरके शाश्वतीः समाः

tato vasati duṣkarmā narake śāśvatīḥ samāḥ

5.130.18.2

राजदोषेण हि जगत् स्पृश्यते जगतः स च

rājadoṣeṇa hi jagat spṛśyate jagataḥ sa ca

5.130.19

राजधर्मान् अवेक्षस्व पितृपैतामहोचितान्

rājadharmān avekṣasva pitṛpaitāmahocitān

5.130.19.2

नैतद् राजर्षिवृत्तं हि यत्र त्वं स्थातुम् इच्छसि

naitad rājarṣivṛttaṃ hi yatra tvaṃ sthātum icchasi