5.131.15.2

आनन्तर्यं चारभते न प्राणानां धनायते

ānantaryaṃ cārabhate na prāṇānāṃ dhanāyate

5.131.16

उद्भावयस्व वीर्यं वा तां वा गच्छ ध्रुवां गतिम्

udbhāvayasva vīryaṃ vā tāṃ vā gaccha dhruvāṃ gatim

5.131.16.2

धर्मं पुत्राग्रतः कृत्वा किंनिमित्तं हि जीवसि

dharmaṃ putrāgrataḥ kṛtvā kiṃnimittaṃ hi jīvasi

5.131.17

इष्टापूर्तं हि ते क्लीब कीर्तिश्च सकला हता

iṣṭāpūrtaṃ hi te klība kīrtiśca sakalā hatā

5.131.17.2

विच्छिन्नं भोगमूलं ते किंनिमित्तं हि जीवसि

vicchinnaṃ bhogamūlaṃ te kiṃnimittaṃ hi jīvasi

5.131.18

शत्रुर् निमज्जता ग्राह्यो जङ्घायां प्रपतिष्यता

śatrur nimajjatā grāhyo jaṅghāyāṃ prapatiṣyatā

5.131.18.2

विपरिच्छिन्नमूलो ऽपि न विषीदेत् कथंचन

viparicchinnamūlo 'pi na viṣīdet kathaṃcana

5.131.18.3

उद्यम्य धुरम् उत्कर्षेद् आजानेयकृतं स्मरन्

udyamya dhuram utkarṣed ājāneyakṛtaṃ smaran

5.131.19

कुरु सत्त्वं च मानं च विद्धि पौरुषम् आत्मनः

kuru sattvaṃ ca mānaṃ ca viddhi pauruṣam ātmanaḥ

5.131.19.2

उद्भावय कुलं मग्नं त्वत्कृते स्वयम् एव हि

udbhāvaya kulaṃ magnaṃ tvatkṛte svayam eva hi

5.131.20

यस्य वृत्तं न जल्पन्ति मानवा महद् अद्भुतम्

yasya vṛttaṃ na jalpanti mānavā mahad adbhutam

5.131.20.2

राशिवर्धनमात्रं स नैव स्त्री न पुनः पुमान्

rāśivardhanamātraṃ sa naiva strī na punaḥ pumān

5.131.21

दाने तपसि शौर्ये च यस्य न प्रथितं यशः

dāne tapasi śaurye ca yasya na prathitaṃ yaśaḥ

5.131.21.2

विद्यायाम् अर्थलाभे वा मातुर् उच्चार एव सः

vidyāyām arthalābhe vā mātur uccāra eva saḥ

5.131.22

श्रुतेन तपसा वापि श्रिया वा विक्रमेण वा

śrutena tapasā vāpi śriyā vā vikrameṇa vā

5.131.22.2

जनान् यो ऽभिभवत्यन्यान् कर्मणा हि स वै पुमान्

janān yo 'bhibhavatyanyān karmaṇā hi sa vai pumān

5.131.23

न त्वेव जाल्मीं कापालीं वृत्तिम् एषितुम् अर्हसि

na tveva jālmīṃ kāpālīṃ vṛttim eṣitum arhasi

5.131.23.2

नृशंस्याम् अयशस्यां च दुःखां कापुरुषोचिताम्

nṛśaṃsyām ayaśasyāṃ ca duḥkhāṃ kāpuruṣocitām

5.131.24

यम् एनम् अभिनन्देयुर् अमित्राः पुरुषं कृशम्

yam enam abhinandeyur amitrāḥ puruṣaṃ kṛśam

5.131.24.2

लोकस्य समवज्ञातं निहीनाशनवाससम्

lokasya samavajñātaṃ nihīnāśanavāsasam