Dharmalib

10401–10420 of 56499 verses

5.131.25

अहोलाभकरं दीनम् अल्पजीवनम् अल्पकम्

aholābhakaraṃ dīnam alpajīvanam alpakam

5.131.25.2

नेदृशं बन्धुम् आसाद्य बान्धवः सुखम् एधते

nedṛśaṃ bandhum āsādya bāndhavaḥ sukham edhate

5.131.26

अवृत्त्यैव विपत्स्यामो वयं राष्ट्रात् प्रवासिताः

avṛttyaiva vipatsyāmo vayaṃ rāṣṭrāt pravāsitāḥ

5.131.26.2

सर्वकामरसैर् हीनाः स्थानभ्रष्टा अकिंचनाः

sarvakāmarasair hīnāḥ sthānabhraṣṭā akiṃcanāḥ

5.131.27

अवर्णकारिणं सत्सु कुलवंशस्य नाशनम्

avarṇakāriṇaṃ satsu kulavaṃśasya nāśanam

5.131.27.2

कलिं पुत्रप्रवादेन संजय त्वाम् अजीजनम्

kaliṃ putrapravādena saṃjaya tvām ajījanam

5.131.28

निरमर्षं निरुत्साहं निर्वीर्यम् अरिनन्दनम्

niramarṣaṃ nirutsāhaṃ nirvīryam arinandanam

5.131.28.2

मा स्म सीमन्तिनी काचिज्जनयेत् पुत्रम् ईदृशम्

mā sma sīmantinī kācijjanayet putram īdṛśam

5.131.29

मा धूमाय ज्वलात्यन्तम् आक्रम्य जहि शात्रवान्

mā dhūmāya jvalātyantam ākramya jahi śātravān

5.131.29.2

ज्वल मूर्धन्यमित्राणां मुहूर्तम् अपि वा क्षणम्

jvala mūrdhanyamitrāṇāṃ muhūrtam api vā kṣaṇam

5.131.30

एतावान् एव पुरुषो यद् अमर्षी यद् अक्षमी

etāvān eva puruṣo yad amarṣī yad akṣamī

5.131.30.2

क्षमावान्निरमर्षश्च नैव स्त्री न पुनः पुमान्

kṣamāvānniramarṣaśca naiva strī na punaḥ pumān

5.131.31

संतोषो वै श्रियं हन्ति तथानुक्रोश एव च

saṃtoṣo vai śriyaṃ hanti tathānukrośa eva ca

5.131.31.2

अनुत्थानभये चोभे निरीहो नाश्नुते महत्

anutthānabhaye cobhe nirīho nāśnute mahat

5.131.32

एभ्यो निकृतिपापेभ्यः प्रमुञ्चात्मानम् आत्मना

ebhyo nikṛtipāpebhyaḥ pramuñcātmānam ātmanā

5.131.32.2

आयसं हृदयं कृत्वा मृगयस्व पुनः स्वकम्

āyasaṃ hṛdayaṃ kṛtvā mṛgayasva punaḥ svakam

5.131.33

पुरं विषहते यस्मात् तस्मात् पुरुष उच्यते

puraṃ viṣahate yasmāt tasmāt puruṣa ucyate

5.131.33.2

तम् आहुर् व्यर्थनामानं स्त्रीवद् य इह जीवति

tam āhur vyarthanāmānaṃ strīvad ya iha jīvati

5.131.34

शूरस्योर्जितसत्त्वस्य सिंहविक्रान्तगामिनः

śūrasyorjitasattvasya siṃhavikrāntagāminaḥ

5.131.34.2

दिष्टभावं गतस्यापि विघसे मोदते प्रजा

diṣṭabhāvaṃ gatasyāpi vighase modate prajā