Dharmalib

10421–10440 of 56499 verses

5.131.35

य आत्मनः प्रियसुखे हित्वा मृगयते श्रियम्

ya ātmanaḥ priyasukhe hitvā mṛgayate śriyam

5.131.35.2

अमात्यानाम् अथो हर्षम् आदधात्यचिरेण सः

amātyānām atho harṣam ādadhātyacireṇa saḥ

5.131.36

पुत्र उवाच

putra uvāca

5.131.36.2

किं नु ते माम् अपश्यन्त्याः पृथिव्या अपि सर्वया

kiṃ nu te mām apaśyantyāḥ pṛthivyā api sarvayā

5.131.36.3

किम् आभरणकृत्यं ते किं भोगैर् जीवितेन वा

kim ābharaṇakṛtyaṃ te kiṃ bhogair jīvitena vā

5.131.37

मातोवाच

mātovāca

5.131.37.2

किम् अद्यकानां ये लोका द्विषन्तस्तान् अवाप्नुयुः

kim adyakānāṃ ye lokā dviṣantastān avāpnuyuḥ

5.131.37.3

ये त्वादृतात्मनां लोकाः सुहृदस्तान् व्रजन्तु नः

ye tvādṛtātmanāṃ lokāḥ suhṛdastān vrajantu naḥ

5.131.38

भृत्यैर् विहीयमानानां परपिण्डोपजीविनाम्

bhṛtyair vihīyamānānāṃ parapiṇḍopajīvinām

5.131.38.2

कृपणानाम् असत्त्वानां मा वृत्तिम् अनुवर्तिथाः

kṛpaṇānām asattvānāṃ mā vṛttim anuvartithāḥ

5.131.39

अनु त्वां तात जीवन्तु ब्राह्मणाः सुहृदस्तथा

anu tvāṃ tāta jīvantu brāhmaṇāḥ suhṛdastathā

5.131.39.2

पर्जन्यम् इव भूतानि देवा इव शतक्रतुम्

parjanyam iva bhūtāni devā iva śatakratum

5.131.40

यम् आजीवन्ति पुरुषं सर्वभूतानि संजय

yam ājīvanti puruṣaṃ sarvabhūtāni saṃjaya

5.131.40.2

पक्वं द्रुमम् इवासाद्य तस्य जीवितम् अर्थवत्

pakvaṃ drumam ivāsādya tasya jīvitam arthavat

5.131.41

यस्य शूरस्य विक्रान्तैर् एधन्ते बान्धवाः सुखम्

yasya śūrasya vikrāntair edhante bāndhavāḥ sukham

5.131.41.2

त्रिदशा इव शक्रस्य साधु तस्येह जीवितम्

tridaśā iva śakrasya sādhu tasyeha jīvitam

5.131.42

स्वबाहुबलम् आश्रित्य यो ऽभ्युज्जीवति मानवः

svabāhubalam āśritya yo 'bhyujjīvati mānavaḥ

5.131.42.2

स लोके लभते कीर्तिं परत्र च शुभां गतिम्

sa loke labhate kīrtiṃ paratra ca śubhāṃ gatim

5.132.1

विदुरोवाच

vidurovāca

5.132.1.2

अथैतस्याम् अवस्थायां पौरुषं हातुम् इच्छसि

athaitasyām avasthāyāṃ pauruṣaṃ hātum icchasi