5.147.21

अथ कालस्य पर्याये वृद्धो नृपतिसत्तमः

atha kālasya paryāye vṛddho nṛpatisattamaḥ

5.147.21.2

संभारान् अभिषेकार्थं कारयामास शास्त्रतः

saṃbhārān abhiṣekārthaṃ kārayāmāsa śāstrataḥ

5.147.21.3

मङ्गलानि च सर्वाणि कारयामास

maṅgalāni ca sarvāṇi kārayāmāsa

5.147.22

तं ब्राह्मणाश्च वृद्धाश्च पौरजानपदैः सह

taṃ brāhmaṇāśca vṛddhāśca paurajānapadaiḥ saha

5.147.22.2

सर्वे निवारयामासुर् देवापेर् अभिषेचनम्

sarve nivārayāmāsur devāper abhiṣecanam

5.147.23

स तच्छ्रुत्वा तु नृपतिर् अभिषेकनिवारणम्

sa tacchrutvā tu nṛpatir abhiṣekanivāraṇam

5.147.23.2

अश्रुकण्ठो ऽभवद् राजा पर्यशोचत चात्मजम्

aśrukaṇṭho 'bhavad rājā paryaśocata cātmajam

5.147.24

एवं वदान्यो धर्मज्ञः सत्यसंधश्च सो ऽभवत्

evaṃ vadānyo dharmajñaḥ satyasaṃdhaśca so 'bhavat

5.147.24.2

प्रियः प्रजानाम् अपि संस्त्वग्दोषेण प्रदूषितः

priyaḥ prajānām api saṃstvagdoṣeṇa pradūṣitaḥ

5.147.25

हीनाङ्गं पृथिवीपालं नाभिनन्दन्ति देवताः

hīnāṅgaṃ pṛthivīpālaṃ nābhinandanti devatāḥ

5.147.25.2

इति कृत्वा नृपश्रेष्ठं प्रत्यषेधन् द्विजर्षभाः

iti kṛtvā nṛpaśreṣṭhaṃ pratyaṣedhan dvijarṣabhāḥ

5.147.26

ततः प्रव्यथितात्मासौ पुत्रशोकसमन्वितः

tataḥ pravyathitātmāsau putraśokasamanvitaḥ

5.147.26.2

ममार तं मृतं दृष्ट्वा देवापिः संश्रितो वनम्

mamāra taṃ mṛtaṃ dṛṣṭvā devāpiḥ saṃśrito vanam

5.147.27

बाह्लीको मातुलकुले त्यक्त्वा राज्यं व्यवस्थितः

bāhlīko mātulakule tyaktvā rājyaṃ vyavasthitaḥ

5.147.27.2

पितृभ्रातॄन् परित्यज्य प्राप्तवान् पुरम् ऋद्धिमत्

pitṛbhrātṝn parityajya prāptavān puram ṛddhimat

5.147.28

बाह्लीकेन त्वनुज्ञातः शंतनुर् लोकविश्रुतः

bāhlīkena tvanujñātaḥ śaṃtanur lokaviśrutaḥ

5.147.28.2

पितर्युपरते राजन् राजा राज्यम् अकारयत्

pitaryuparate rājan rājā rājyam akārayat

5.147.29

तथैवाहं मतिमता परिचिन्त्येह पाण्डुना

tathaivāhaṃ matimatā paricintyeha pāṇḍunā

5.147.29.2

ज्येष्ठः प्रभ्रंशितो राज्याद्धीनाङ्ग इति भारत

jyeṣṭhaḥ prabhraṃśito rājyāddhīnāṅga iti bhārata

5.147.30

पाण्डुस्तु राज्यं सम्प्राप्तः कनीयान् अपि सन्नृपः

pāṇḍustu rājyaṃ samprāptaḥ kanīyān api sannṛpaḥ