5.154.24.2

दिष्टम् एतद् ध्रुवं मन्ये न शक्यम् अतिवर्तितुम्

diṣṭam etad dhruvaṃ manye na śakyam ativartitum

5.154.25

अस्माद् युद्धात् समुत्तीर्णान् अपि वः ससुहृज्जनान्

asmād yuddhāt samuttīrṇān api vaḥ sasuhṛjjanān

5.154.25.2

अरोगान् अक्षतैर् देहैः पश्येयम् इति मे मतिः

arogān akṣatair dehaiḥ paśyeyam iti me matiḥ

5.154.26

समेतं पार्थिवं क्षत्रं कालपक्वम् असंशयम्

sametaṃ pārthivaṃ kṣatraṃ kālapakvam asaṃśayam

5.154.26.2

विमर्दः सुमहान् भावी मांसशोणितकर्दमः

vimardaḥ sumahān bhāvī māṃsaśoṇitakardamaḥ

5.154.27

उक्तो मया वासुदेवः पुनः पुनर् उपह्वरे

ukto mayā vāsudevaḥ punaḥ punar upahvare

5.154.27.2

संबन्धिषु समां वृत्तिं वर्तस्व मधुसूदन

saṃbandhiṣu samāṃ vṛttiṃ vartasva madhusūdana

5.154.28

पाण्डवा हि यथास्माकं तथा दुर्योधनो नृपः

pāṇḍavā hi yathāsmākaṃ tathā duryodhano nṛpaḥ

5.154.28.2

तस्यापि क्रियतां युक्त्या सपर्येति पुनः पुनः

tasyāpi kriyatāṃ yuktyā saparyeti punaḥ punaḥ

5.154.29

तच्च मे नाकरोद् वाक्यं त्वदर्थे मधुसूदनः

tacca me nākarod vākyaṃ tvadarthe madhusūdanaḥ

5.154.29.2

निविष्टः सर्वभावेन धनंजयम् अवेक्ष्य च

niviṣṭaḥ sarvabhāvena dhanaṃjayam avekṣya ca

5.154.30

ध्रुवो जयः पाण्डवानाम् इति मे निश्चिता मतिः

dhruvo jayaḥ pāṇḍavānām iti me niścitā matiḥ

5.154.30.2

तथा ह्यभिनिवेशो ऽयं वासुदेवस्य भारत

tathā hyabhiniveśo 'yaṃ vāsudevasya bhārata

5.154.31

न चाहम् उत्सहे कृष्णम् ऋते लोकम् उदीक्षितुम्

na cāham utsahe kṛṣṇam ṛte lokam udīkṣitum

5.154.31.2

ततो ऽहम् अनुवर्तामि केशवस्य चिकीर्षितम्

tato 'ham anuvartāmi keśavasya cikīrṣitam

5.154.32

उभौ शिष्यौ हि मे वीरौ गदायुद्धविशारदौ

ubhau śiṣyau hi me vīrau gadāyuddhaviśāradau

5.154.32.2

तुल्यस्नेहो ऽस्म्यतो भीमे तथा दुर्योधने नृपे

tulyasneho 'smyato bhīme tathā duryodhane nṛpe

5.154.33

तस्माद् यास्यामि तीर्थानि सरस्वत्या निषेवितुम्

tasmād yāsyāmi tīrthāni sarasvatyā niṣevitum

5.154.33.2

न हि शक्ष्यामि कौरव्यान्नश्यमानान् उपेक्षितुम्

na hi śakṣyāmi kauravyānnaśyamānān upekṣitum

5.154.34

एवम् उक्त्वा महाबाहुर् अनुज्ञातश्च पाण्डवैः

evam uktvā mahābāhur anujñātaśca pāṇḍavaiḥ