21.14.2

निर्जिताः समरे येन स ते पार्श्वम् उपागतः

nirjitāḥ samare yena sa te pārśvam upāgataḥ

21.15

तस्य सर्वसमृद्धस्य रावणस्य महात्मनः

tasya sarvasamṛddhasya rāvaṇasya mahātmanaḥ

21.15.2

किमर्थं राक्षसेन्द्रस्य भार्यात्वं नेच्छसे ऽधमे

kimarthaṃ rākṣasendrasya bhāryātvaṃ necchase 'dhame

21.16

यस्य सूर्यो न तपति भीतो यस्य च मारुतः

yasya sūryo na tapati bhīto yasya ca mārutaḥ

21.16.2

न वाति स्मायतापाङ्गे किं त्वं तस्य न तिष्ठसि

na vāti smāyatāpāṅge kiṃ tvaṃ tasya na tiṣṭhasi

21.17

पुष्पवृष्टिं च तरवो मुमुचुर् यस्य वै भयात्

puṣpavṛṣṭiṃ ca taravo mumucur yasya vai bhayāt

21.17.2

शैलाश्च सुभ्रु पानीयं जलदाश्च यदेच्छति

śailāśca subhru pānīyaṃ jaladāśca yadecchati

21.18

तस्य नैरृतराजस्य राजराजस्य भामिनि

tasya nairṛtarājasya rājarājasya bhāmini

21.18.2

किं त्वं न कुरुषे बुद्धिं भार्यार्थे रावणस्य हि

kiṃ tvaṃ na kuruṣe buddhiṃ bhāryārthe rāvaṇasya hi

21.19

साधु ते तत्त्वतो देवि कथितं साधु भामिनि

sādhu te tattvato devi kathitaṃ sādhu bhāmini

21.19.2

गृहाण सुस्मिते वाक्यम् अन्यथा न भविष्यसि

gṛhāṇa susmite vākyam anyathā na bhaviṣyasi

22.1

ततः सीताम् उपागम्य राक्षस्यो विकृताननाः

tataḥ sītām upāgamya rākṣasyo vikṛtānanāḥ

22.1.2

परुषं परुषा नार्य ऊचुस्ता वाक्यम् अप्रियम्

paruṣaṃ paruṣā nārya ūcustā vākyam apriyam

22.2

किं त्वम् अन्तःपुरे सीते सर्वभूतमनोहरे

kiṃ tvam antaḥpure sīte sarvabhūtamanohare

22.2.2

महार्हशयनोपेते न वासम् अनुमन्यसे

mahārhaśayanopete na vāsam anumanyase

22.3

मानुषी मानुषस्यैव भार्यात्वं बहु मन्यसे

mānuṣī mānuṣasyaiva bhāryātvaṃ bahu manyase

22.3.2

प्रत्याहर मनो रामान्न त्वं जातु भविष्यसि

pratyāhara mano rāmānna tvaṃ jātu bhaviṣyasi

22.4

मानुषी मानुषं तं तु रामम् इच्छसि शोभने

mānuṣī mānuṣaṃ taṃ tu rāmam icchasi śobhane

22.4.2

राज्याद् भ्रष्टम् असिद्धार्थं विक्लवं तम् अनिन्दिते

rājyād bhraṣṭam asiddhārthaṃ viklavaṃ tam anindite

22.5

राक्षसीनां वचः श्रुत्वा सीता पद्मनिभेक्षणा

rākṣasīnāṃ vacaḥ śrutvā sītā padmanibhekṣaṇā

Rāmāyaṇa