49.32

अपकुर्वन् हि रामस्य साक्षाद् अपि पुरंदरः

apakurvan hi rāmasya sākṣād api puraṃdaraḥ

49.32.2

न सुखं प्राप्नुयाद् अन्यः किं पुनस्त्वद्विधो जनः

na sukhaṃ prāpnuyād anyaḥ kiṃ punastvadvidho janaḥ

49.33

यां सीतेत्यभिजानासि येयं तिष्ठति ते वशे

yāṃ sītetyabhijānāsi yeyaṃ tiṣṭhati te vaśe

49.33.2

कालरात्रीति तां विद्धि सर्वलङ्काविनाशिनीम्

kālarātrīti tāṃ viddhi sarvalaṅkāvināśinīm

49.34

तद् अलं कालपाशेन सीता विग्रहरूपिणा

tad alaṃ kālapāśena sītā vigraharūpiṇā

49.34.2

स्वयं स्कन्धावसक्तेन क्षमम् आत्मनि चिन्त्यताम्

svayaṃ skandhāvasaktena kṣamam ātmani cintyatām

49.35

सीतायास्तेजसा दग्धां रामकोपप्रपीडिताम्

sītāyāstejasā dagdhāṃ rāmakopaprapīḍitām

49.35.2

दह्यमानाम् इमां पश्य पुरीं साट्टप्रतोलिकाम्

dahyamānām imāṃ paśya purīṃ sāṭṭapratolikām

49.36

स सौष्ठवोपेतम् अदीनवादिनः कपेर् निशम्याप्रतिमो ऽप्रियं वचः

sa sauṣṭhavopetam adīnavādinaḥ kaper niśamyāpratimo 'priyaṃ vacaḥ

49.36.2

दशाननः कोपविवृत्तलोचनः समादिशत् तस्य वधं महाकपेः

daśānanaḥ kopavivṛttalocanaḥ samādiśat tasya vadhaṃ mahākapeḥ

50.1

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वानरस्य महात्मनः

tasya tadvacanaṃ śrutvā vānarasya mahātmanaḥ

50.1.2

आज्ञापयद् वधं तस्य रावणः क्रोधमूर्छितः

ājñāpayad vadhaṃ tasya rāvaṇaḥ krodhamūrchitaḥ

50.2

वधे तस्य समाज्ञप्ते रावणेन दुरात्मना

vadhe tasya samājñapte rāvaṇena durātmanā

50.2.2

निवेदितवतो दौत्यं नानुमेने विभीषणः

niveditavato dautyaṃ nānumene vibhīṣaṇaḥ

50.3

तं रक्षोऽधिपतिं क्रुद्धं तच्च कार्यम् उपस्थितम्

taṃ rakṣo'dhipatiṃ kruddhaṃ tacca kāryam upasthitam

50.3.2

विदित्वा चिन्तयामास कार्यं कार्यविधौ स्थितः

viditvā cintayāmāsa kāryaṃ kāryavidhau sthitaḥ

50.4

निश्चितार्थस्ततः साम्नापूज्य शत्रुजिदग्रजम्

niścitārthastataḥ sāmnāpūjya śatrujidagrajam

50.4.2

उवाच हितम् अत्यर्थं वाक्यं वाक्यविशारदः

uvāca hitam atyarthaṃ vākyaṃ vākyaviśāradaḥ

50.5

राजन् धर्मविरुद्धं च लोकवृत्तेश्च गर्हितम्

rājan dharmaviruddhaṃ ca lokavṛtteśca garhitam

50.5.2

तव चासदृशं वीर कपेर् अस्य प्रमापणम्

tava cāsadṛśaṃ vīra kaper asya pramāpaṇam

Rāmāyaṇa