2.7.2

त्वत्प्रियार्थं कृतोत्साहाः प्रवेष्टुम् अपि पावकम्

tvatpriyārthaṃ kṛtotsāhāḥ praveṣṭum api pāvakam

2.8

एषां हर्षेण जानामि तर्कश्चास्मिन् दृढो मम

eṣāṃ harṣeṇa jānāmi tarkaścāsmin dṛḍho mama

2.8.2

विक्रमेण समानेष्ये सीतां हत्वा यथा रिपुम्

vikrameṇa samāneṣye sītāṃ hatvā yathā ripum

2.9

सेतुर् अत्र यथा बध्येद् यथा पश्येम तां पुरीम्

setur atra yathā badhyed yathā paśyema tāṃ purīm

2.9.2

तस्य राक्षसराजस्य तथा त्वं कुरु राघव

tasya rākṣasarājasya tathā tvaṃ kuru rāghava

2.10

दृष्ट्वा तां हि पुरीं लङ्कां त्रिकूटशिखरे स्थिताम्

dṛṣṭvā tāṃ hi purīṃ laṅkāṃ trikūṭaśikhare sthitām

2.10.2

हतं च रावणं युद्धे दर्शनाद् उपधारय

hataṃ ca rāvaṇaṃ yuddhe darśanād upadhāraya

2.11

सेतुर्बद्धः समुद्रे च यावल्लङ्कासमीपतः

seturbaddhaḥ samudre ca yāvallaṅkāsamīpataḥ

2.11.2

सर्वं तीर्णं च वै सैन्यं जितम् इत्युपधार्यताम्

sarvaṃ tīrṇaṃ ca vai sainyaṃ jitam ityupadhāryatām

2.12

इमे हि समरे शूरा हरयः कामरूपिणः

ime hi samare śūrā harayaḥ kāmarūpiṇaḥ

2.12.2

तद् अलं विक्लवा बुद्धी राजन् सर्वार्थनाशनी

tad alaṃ viklavā buddhī rājan sarvārthanāśanī

2.13

पुरुषस्य हि लोके ऽस्मिञ् शोकः शौर्यापकर्षणः

puruṣasya hi loke 'smiñ śokaḥ śauryāpakarṣaṇaḥ

2.13.2

यत् तु कार्यं मनुष्येण शौण्डीर्यम् अवलम्बता

yat tu kāryaṃ manuṣyeṇa śauṇḍīryam avalambatā

2.13.3

अस्मिन्काले महाप्राज्ञ सत्त्वमातिष्ठ तेजसा

asminkāle mahāprājña sattvamātiṣṭha tejasā

2.14

शूराणां हि मनुष्याणां त्वद्विधानां महात्मनाम्

śūrāṇāṃ hi manuṣyāṇāṃ tvadvidhānāṃ mahātmanām

2.14.2

विनष्टे वा प्रनष्टे वा शोकः सर्वार्थनाशनः

vinaṣṭe vā pranaṣṭe vā śokaḥ sarvārthanāśanaḥ

2.15

त्वं तु बुद्धिमतां श्रेष्ठः सर्वशास्त्रार्थकोविदः

tvaṃ tu buddhimatāṃ śreṣṭhaḥ sarvaśāstrārthakovidaḥ

2.15.2

मद्विधैः सचिवैः सार्धम् अरिं जेतुम् इहार्हसि

madvidhaiḥ sacivaiḥ sārdham ariṃ jetum ihārhasi

2.16

न हि पश्याम्यहं कंचित् त्रिषु लोकेषु राघव

na hi paśyāmyahaṃ kaṃcit triṣu lokeṣu rāghava

2.16.2

गृहीतधनुषो यस्ते तिष्ठेद् अभिमुखो रणे

gṛhītadhanuṣo yaste tiṣṭhed abhimukho raṇe

Rāmāyaṇa