9.12

बलान्यपरिमेयानि वीर्याणि च निशाचराः

balānyaparimeyāni vīryāṇi ca niśācarāḥ

9.12.2

परेषां सहसावज्ञा न कर्तव्या कथंचन

pareṣāṃ sahasāvajñā na kartavyā kathaṃcana

9.13

किं च राक्षसराजस्य रामेणापकृतं पुरा

kiṃ ca rākṣasarājasya rāmeṇāpakṛtaṃ purā

9.13.2

आजहार जनस्थानाद् यस्य भार्यां यशस्विनः

ājahāra janasthānād yasya bhāryāṃ yaśasvinaḥ

9.14

खरो यद्यतिवृत्तस्तु रामेण निहतो रणे

kharo yadyativṛttastu rāmeṇa nihato raṇe

9.14.2

अवश्यं प्राणिनां प्राणा रक्षितव्या यथा बलम्

avaśyaṃ prāṇināṃ prāṇā rakṣitavyā yathā balam

9.15

एतन्निमित्तं वैदेही भयं नः सुमहद् भवेत्

etannimittaṃ vaidehī bhayaṃ naḥ sumahad bhavet

9.15.2

आहृता सा परित्याज्या कलहार्थे कृते न किम्

āhṛtā sā parityājyā kalahārthe kṛte na kim

9.16

न नः क्षमं वीर्यवता तेन धर्मानुवर्तिना

na naḥ kṣamaṃ vīryavatā tena dharmānuvartinā

9.16.2

वैरं निरर्थकं कर्तुं दीयताम् अस्य मैथिली

vairaṃ nirarthakaṃ kartuṃ dīyatām asya maithilī

9.17

यावन्न सगजां साश्वां बहुरत्नसमाकुलाम्

yāvanna sagajāṃ sāśvāṃ bahuratnasamākulām

9.17.2

पुरीं दारयते बाणैर् दीयताम् अस्य मैथिली

purīṃ dārayate bāṇair dīyatām asya maithilī

9.18

यावत् सुघोरा महती दुर्धर्षा हरिवाहिनी

yāvat sughorā mahatī durdharṣā harivāhinī

9.18.2

नावस्कन्दति नो लङ्कां तावत् सीता प्रदीयताम्

nāvaskandati no laṅkāṃ tāvat sītā pradīyatām

9.19

विनश्येद्धि पुरी लङ्का शूराः सर्वे च राक्षसाः

vinaśyeddhi purī laṅkā śūrāḥ sarve ca rākṣasāḥ

9.19.2

रामस्य दयिता पत्नी न स्वयं यदि दीयते

rāmasya dayitā patnī na svayaṃ yadi dīyate

9.20

प्रसादये त्वां बन्धुत्वात् कुरुष्व वचनं मम

prasādaye tvāṃ bandhutvāt kuruṣva vacanaṃ mama

9.20.2

हितं पथ्यं त्वहं ब्रूमि दीयताम् अस्य मैथिली

hitaṃ pathyaṃ tvahaṃ brūmi dīyatām asya maithilī

9.21

पुरा शरत्सूर्यमरीचिसंनिभान् नवाग्रपुङ्खान् सुदृढान् नृपात्मजः

purā śaratsūryamarīcisaṃnibhān navāgrapuṅkhān sudṛḍhān nṛpātmajaḥ

9.21.2

सृजत्यमोघान् विशिखान् वधाय ते प्रदीयतां दाशरथाय मैथिली

sṛjatyamoghān viśikhān vadhāya te pradīyatāṃ dāśarathāya maithilī

Rāmāyaṇa