10.20

आत्मानं सर्वथा रक्ष पुरीं चेमां सराक्षसाम्

ātmānaṃ sarvathā rakṣa purīṃ cemāṃ sarākṣasām

10.20.2

स्वस्ति ते ऽस्तु गमिष्यामि सुखी भव मया विना

svasti te 'stu gamiṣyāmi sukhī bhava mayā vinā

10.21

निवार्यमाणस्य मया हितैषिणा न रोचते ते वचनं निशाचर

nivāryamāṇasya mayā hitaiṣiṇā na rocate te vacanaṃ niśācara

10.21.2

परीतकाला हि गतायुषो नरा हितं न गृह्णन्ति सुहृद्भिर् ईरितम्

parītakālā hi gatāyuṣo narā hitaṃ na gṛhṇanti suhṛdbhir īritam

11.1

इत्युक्त्वा परुषं वाक्यं रावणं रावणानुजः

ityuktvā paruṣaṃ vākyaṃ rāvaṇaṃ rāvaṇānujaḥ

11.1.2

आजगाम मुहूर्तेन यत्र रामः सलक्ष्मणः

ājagāma muhūrtena yatra rāmaḥ salakṣmaṇaḥ

11.2

तं मेरुशिखराकारं दीप्ताम् इव शतह्रदाम्

taṃ meruśikharākāraṃ dīptām iva śatahradām

11.2.2

गगनस्थं महीस्थास्ते ददृशुर् वानराधिपाः

gaganasthaṃ mahīsthāste dadṛśur vānarādhipāḥ

11.3

तम् आत्मपञ्चमं दृष्ट्वा सुग्रीवो वानराधिपः

tam ātmapañcamaṃ dṛṣṭvā sugrīvo vānarādhipaḥ

11.3.2

वानरैः सह दुर्धर्षश्चिन्तयामास बुद्धिमान्

vānaraiḥ saha durdharṣaścintayāmāsa buddhimān

11.4

चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु वानरांस्तान् उवाच ह

cintayitvā muhūrtaṃ tu vānarāṃstān uvāca ha

11.4.2

हनूमत्प्रमुखान् सर्वान् इदं वचनम् उत्तमम्

hanūmatpramukhān sarvān idaṃ vacanam uttamam

11.5

एष सर्वायुधोपेतश्चतुर्भिः सह राक्षसैः

eṣa sarvāyudhopetaścaturbhiḥ saha rākṣasaiḥ

11.5.2

राक्षसो ऽभ्येति पश्यध्वम् अस्मान् हन्तुं न संशयः

rākṣaso 'bhyeti paśyadhvam asmān hantuṃ na saṃśayaḥ

11.6

सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा सर्वे ते वानरोत्तमाः

sugrīvasya vacaḥ śrutvā sarve te vānarottamāḥ

11.6.2

सालान् उद्यम्य शैलांश्च इदं वचनम् अब्रुवन्

sālān udyamya śailāṃśca idaṃ vacanam abruvan

11.7

शीघ्रं व्यादिश नो राजन् वधायैषां दुरात्मनाम्

śīghraṃ vyādiśa no rājan vadhāyaiṣāṃ durātmanām

11.7.2

निपतन्तु हताश्चैते धरण्याम् अल्पजीविताः

nipatantu hatāścaite dharaṇyām alpajīvitāḥ

11.8

तेषां सम्भाषमाणानाम् अन्योन्यं स विभीषणः

teṣāṃ sambhāṣamāṇānām anyonyaṃ sa vibhīṣaṇaḥ

11.8.2

उत्तरं तीरम् आसाद्य खस्थ एव व्यतिष्ठत

uttaraṃ tīram āsādya khastha eva vyatiṣṭhata

Rāmāyaṇa