56.13.2

ननु मे मरणं श्रेयो न चेदं व्यर्थजीवितम्

nanu me maraṇaṃ śreyo na cedaṃ vyarthajīvitam

56.14

अद्यैव तं गमिष्यामि देशं यत्रानुजो मम

adyaiva taṃ gamiṣyāmi deśaṃ yatrānujo mama

56.14.2

न हि भ्रातॄन् समुत्सृज्य क्षणं जीवितुम् उत्सहे

na hi bhrātṝn samutsṛjya kṣaṇaṃ jīvitum utsahe

56.15

देवा हि मां हसिष्यन्ति दृष्ट्वा पूर्वापकारिणम्

devā hi māṃ hasiṣyanti dṛṣṭvā pūrvāpakāriṇam

56.15.2

कथम् इन्द्रं जयिष्यामि कुम्भकर्ण हते त्वयि

katham indraṃ jayiṣyāmi kumbhakarṇa hate tvayi

56.16

तद् इदं माम् अनुप्राप्तं विभीषणवचः शुभम्

tad idaṃ mām anuprāptaṃ vibhīṣaṇavacaḥ śubham

56.16.2

यद् अज्ञानान्मया तस्य न गृहीतं महात्मनः

yad ajñānānmayā tasya na gṛhītaṃ mahātmanaḥ

56.17

विभीषणवचो यावत् कुम्भकर्णप्रहस्तयोः

vibhīṣaṇavaco yāvat kumbhakarṇaprahastayoḥ

56.17.2

विनाशो ऽयं समुत्पन्नो मां व्रीडयति दारुणः

vināśo 'yaṃ samutpanno māṃ vrīḍayati dāruṇaḥ

56.18

तस्यायं कर्मणः प्रातो विपाको मम शोकदः

tasyāyaṃ karmaṇaḥ prāto vipāko mama śokadaḥ

56.18.2

यन्मया धार्मिकः श्रीमान् स निरस्तो विभीषणः

yanmayā dhārmikaḥ śrīmān sa nirasto vibhīṣaṇaḥ

56.19

इति बहुविधम् आकुलान्तरात्मा कृपणम् अतीव विलप्य कुम्भकर्णम्

iti bahuvidham ākulāntarātmā kṛpaṇam atīva vilapya kumbhakarṇam

56.19.2

न्यपतद् अथ दशाननो भृशार्तस् तम् अनुजम् इन्द्ररिपुं हतं विदित्वा

nyapatad atha daśānano bhṛśārtas tam anujam indraripuṃ hataṃ viditvā

57.1

एवं विलपमानस्य रावणस्य दुरात्मनः

evaṃ vilapamānasya rāvaṇasya durātmanaḥ

57.1.2

श्रुत्वा शोकाभितप्तस्य त्रिशिरा वाक्यम् अब्रवीत्

śrutvā śokābhitaptasya triśirā vākyam abravīt

57.2

एवम् एव महावीर्यो हतो नस्तात मध्यमः

evam eva mahāvīryo hato nastāta madhyamaḥ

57.2.2

न तु सत्पुरुषा राजन् विलपन्ति यथा भवान्

na tu satpuruṣā rājan vilapanti yathā bhavān

57.3

नूनं त्रिभुवनस्यापि पर्याप्तस्त्वम् असि प्रभो

nūnaṃ tribhuvanasyāpi paryāptastvam asi prabho

57.3.2

स कस्मात् प्राकृत इव शोकस्यात्मानम् ईदृशम्

sa kasmāt prākṛta iva śokasyātmānam īdṛśam

57.4

ब्रह्मदत्तास्ति ते शक्तिः कवचः सायको धनुः

brahmadattāsti te śaktiḥ kavacaḥ sāyako dhanuḥ

Rāmāyaṇa