102.9.2

यानम् आरोह भद्रं ते भर्ता त्वां द्रष्टुम् इच्छति

yānam āroha bhadraṃ te bhartā tvāṃ draṣṭum icchati

102.10

एवम् उक्ता तु वैदेही प्रत्युवाच विभीषणम्

evam uktā tu vaidehī pratyuvāca vibhīṣaṇam

102.10.2

अस्नाता द्रष्टुम् इच्छामि भर्तारं राक्षसाधिप

asnātā draṣṭum icchāmi bhartāraṃ rākṣasādhipa

102.11

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युवाच विभीषणः

tasyāstadvacanaṃ śrutvā pratyuvāca vibhīṣaṇaḥ

102.11.2

यथाहं रामो भर्ता ते तत् तथा कर्तुम् अर्हसि

yathāhaṃ rāmo bhartā te tat tathā kartum arhasi

102.12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा मैथिली भ्रातृदेवता

tasya tadvacanaṃ śrutvā maithilī bhrātṛdevatā

102.12.2

भर्तृभक्तिव्रता साध्वी तथेति प्रत्यभाषत

bhartṛbhaktivratā sādhvī tatheti pratyabhāṣata

102.13

ततः सीतां शिरःस्नातां युवतीभिर् अलंकृताम्

tataḥ sītāṃ śiraḥsnātāṃ yuvatībhir alaṃkṛtām

102.13.2

महार्हाभरणोपेतां महार्हाम्बरधारिणीम्

mahārhābharaṇopetāṃ mahārhāmbaradhāriṇīm

102.14

आरोप्य शिबिकां दीप्तां परार्ध्याम्बरसंवृताम्

āropya śibikāṃ dīptāṃ parārdhyāmbarasaṃvṛtām

102.14.2

रक्षोभिर् बहुभिर् गुप्ताम् आजहार विभीषणः

rakṣobhir bahubhir guptām ājahāra vibhīṣaṇaḥ

102.15

सो ऽभिगम्य महात्मानं ज्ञात्वाभिध्यानम् आस्थितम्

so 'bhigamya mahātmānaṃ jñātvābhidhyānam āsthitam

102.15.2

प्रणतश्च प्रहृष्टश्च प्राप्तां सीतां न्यवेदयत्

praṇataśca prahṛṣṭaśca prāptāṃ sītāṃ nyavedayat

102.16

ताम् आगताम् उपश्रुत्य रक्षोगृहचिरोषिताम्

tām āgatām upaśrutya rakṣogṛhaciroṣitām

102.16.2

हर्षो दैन्यं च रोषश्च त्रयं राघवम् आविशत्

harṣo dainyaṃ ca roṣaśca trayaṃ rāghavam āviśat

102.17

ततः पार्श्वगतं दृष्ट्वा सविमर्शं विचारयन्

tataḥ pārśvagataṃ dṛṣṭvā savimarśaṃ vicārayan

102.17.2

विभीषणम् इदं वाक्यम् अहृष्टो राघवो ऽब्रवीत्

vibhīṣaṇam idaṃ vākyam ahṛṣṭo rāghavo 'bravīt

102.18

राक्षसाधिपते सौम्य नित्यं मद्विजये रत

rākṣasādhipate saumya nityaṃ madvijaye rata

102.18.2

वैदेही संनिकर्षं मे शीघ्रं समुपगच्छतु

vaidehī saṃnikarṣaṃ me śīghraṃ samupagacchatu

102.19

स तद्वचनम् आज्ञाय राघवस्य विभीषणः

sa tadvacanam ājñāya rāghavasya vibhīṣaṇaḥ

Rāmāyaṇa