102.29.2

सीता पश्यतु माम् एषा सुहृद्गणवृतं स्थितम्

sītā paśyatu mām eṣā suhṛdgaṇavṛtaṃ sthitam

102.30

एवम् उक्तस्तु रामेण सविमर्शो विभीषणः

evam uktastu rāmeṇa savimarśo vibhīṣaṇaḥ

102.30.2

रामस्योपानयत् सीतां संनिकर्षं विनीतवत्

rāmasyopānayat sītāṃ saṃnikarṣaṃ vinītavat

102.31

ततो लक्ष्मणसुग्रीवौ हनूमांश्च प्लवंगमः

tato lakṣmaṇasugrīvau hanūmāṃśca plavaṃgamaḥ

102.31.2

निशम्य वाक्यं रामस्य बभूवुर् व्यथिता भृशम्

niśamya vākyaṃ rāmasya babhūvur vyathitā bhṛśam

102.32

कलत्रनिरपेक्षैश्च इङ्गितैर् अस्य दारुणैः

kalatranirapekṣaiśca iṅgitair asya dāruṇaiḥ

102.32.2

अप्रीतम् इव सीतायां तर्कयन्ति स्म राघवम्

aprītam iva sītāyāṃ tarkayanti sma rāghavam

102.33

लज्जया त्ववलीयन्ती स्वेषु गात्रेषु मैथिली

lajjayā tvavalīyantī sveṣu gātreṣu maithilī

102.33.2

विभीषणेनानुगता भर्तारं साभ्यवर्तत

vibhīṣaṇenānugatā bhartāraṃ sābhyavartata

102.34

सा वस्त्रसंरुद्धमुखी लज्जया जनसंसदि

sā vastrasaṃruddhamukhī lajjayā janasaṃsadi

102.34.2

रुरोदासाद्य भर्तारम् आर्यपुत्रेति भाषिणी

rurodāsādya bhartāram āryaputreti bhāṣiṇī

102.35

विस्मयाच्च प्रहर्षाच्च स्नेहाच्च परिदेवता

vismayācca praharṣācca snehācca paridevatā

102.35.2

उदैक्षत मुखं भर्तुः सौम्यं सौम्यतरानना

udaikṣata mukhaṃ bhartuḥ saumyaṃ saumyatarānanā

102.36

अथ समपनुदन्मनःक्लमं सा सुचिरम् अदृष्टम् उदीक्ष्य वै प्रियस्य

atha samapanudanmanaḥklamaṃ sā suciram adṛṣṭam udīkṣya vai priyasya

102.36.2

वदनम् उदितपूर्णचन्द्रकान्तं विमलशशाङ्कनिभानना तदासीत्

vadanam uditapūrṇacandrakāntaṃ vimalaśaśāṅkanibhānanā tadāsīt

103.1

तां तु पार्श्वे स्थितां प्रह्वां रामः सम्प्रेक्ष्य मैथिलीम्

tāṃ tu pārśve sthitāṃ prahvāṃ rāmaḥ samprekṣya maithilīm

103.1.2

हृदयान्तर्गतक्रोधो व्याहर्तुम् उपचक्रमे

hṛdayāntargatakrodho vyāhartum upacakrame

103.2

एषासि निर्जिता भद्रे शत्रुं जित्वा मया रणे

eṣāsi nirjitā bhadre śatruṃ jitvā mayā raṇe

103.2.2

पौरुषाद् यद् अनुष्ठेयं तद् एतद् उपपादितम्

pauruṣād yad anuṣṭheyaṃ tad etad upapāditam

103.3

गतो ऽस्म्यन्तम् अमर्षस्य धर्षणा संप्रमार्जिता

gato 'smyantam amarṣasya dharṣaṇā saṃpramārjitā

Rāmāyaṇa