6.29.2

नारायणालयं प्राप्तास्तस्मै सर्वं न्यवेदयन्

nārāyaṇālayaṃ prāptāstasmai sarvaṃ nyavedayan

6.30

ततो नारायणेनोक्ता देवा इन्द्रपुरोगमाः

tato nārāyaṇenoktā devā indrapurogamāḥ

6.30.2

सुरारीन् सूदयिष्यामि सुरा भवत विज्वराः

surārīn sūdayiṣyāmi surā bhavata vijvarāḥ

6.31

देवानां भयभीतानां हरिणा राक्षसर्षभौ

devānāṃ bhayabhītānāṃ hariṇā rākṣasarṣabhau

6.31.2

प्रतिज्ञातो वधो ऽस्माकं तच्चिन्तयथ यत् क्षमम्

pratijñāto vadho 'smākaṃ taccintayatha yat kṣamam

6.32

हिरण्यकशिपोर् मृत्युर् अन्येषां च सुरद्विषाम्

hiraṇyakaśipor mṛtyur anyeṣāṃ ca suradviṣām

6.32.2

दुःखं नारायणं जेतुं यो नो हन्तुम् अभीप्सति

duḥkhaṃ nārāyaṇaṃ jetuṃ yo no hantum abhīpsati

6.33

ततः सुमाली माली च श्रुत्वा माल्यवतो वचः

tataḥ sumālī mālī ca śrutvā mālyavato vacaḥ

6.33.2

ऊचतुर् भ्रातरं ज्येष्ठं भगांशाविव वासवम्

ūcatur bhrātaraṃ jyeṣṭhaṃ bhagāṃśāviva vāsavam

6.34

स्वधीतं दत्तम् इष्टं च ऐश्वर्यं परिपालितम्

svadhītaṃ dattam iṣṭaṃ ca aiśvaryaṃ paripālitam

6.34.2

आयुर् निरामयं प्राप्तं स्वधर्मः स्थापितश्च नः

āyur nirāmayaṃ prāptaṃ svadharmaḥ sthāpitaśca naḥ

6.35

देवसागरम् अक्षोभ्यं शस्त्रौघैः प्रविगाह्य च

devasāgaram akṣobhyaṃ śastraughaiḥ pravigāhya ca

6.35.2

जिता देवा रणे नित्यं न नो मृत्युकृतं भयम्

jitā devā raṇe nityaṃ na no mṛtyukṛtaṃ bhayam

6.36

नारायणश्च रुद्रश्च शक्रश्चापि यमस्तथा

nārāyaṇaśca rudraśca śakraścāpi yamastathā

6.36.2

अस्माकं प्रमुखे स्थातुं सर्व एव हि बिभ्यति

asmākaṃ pramukhe sthātuṃ sarva eva hi bibhyati

6.37

विष्णोर् दोषश्च नास्त्यत्र कारणं राक्षसेश्वर

viṣṇor doṣaśca nāstyatra kāraṇaṃ rākṣaseśvara

6.37.2

देवानाम् एव दोषेण विष्णोः प्रचलितं मनः

devānām eva doṣeṇa viṣṇoḥ pracalitaṃ manaḥ

6.38

तस्माद् अद्य समुद्युक्ताः सर्वसैन्यसमावृताः

tasmād adya samudyuktāḥ sarvasainyasamāvṛtāḥ

6.38.2

देवान् एव जिघांसामो येभ्यो दोषः समुत्थितः

devān eva jighāṃsāmo yebhyo doṣaḥ samutthitaḥ

6.39

इति माली सुमाली च माल्यवान् अग्रजः प्रभुः

iti mālī sumālī ca mālyavān agrajaḥ prabhuḥ

Rāmāyaṇa