10.29.2

धर्मिष्ठस्त्वं यथा वत्स तथा चैतद् भविष्यति

dharmiṣṭhastvaṃ yathā vatsa tathā caitad bhaviṣyati

10.30

यस्माद् राक्षसयोनौ ते जातस्यामित्रकर्षण

yasmād rākṣasayonau te jātasyāmitrakarṣaṇa

10.30.2

नाधर्मे जायते बुद्धिर् अमरत्वं ददामि ते

nādharme jāyate buddhir amaratvaṃ dadāmi te

10.31

कुम्भकर्णाय तु वरं प्रयच्छन्तम् अरिंदम

kumbhakarṇāya tu varaṃ prayacchantam ariṃdama

10.31.2

प्रजापतिं सुराः सर्वे वाक्यं प्राञ्जलयो ऽब्रुवन्

prajāpatiṃ surāḥ sarve vākyaṃ prāñjalayo 'bruvan

10.32

न तावत् कुम्भकर्णाय प्रदातव्यो वरस्त्वया

na tāvat kumbhakarṇāya pradātavyo varastvayā

10.32.2

जानीषे हि यथा लोकांस्त्रासयत्येष दुर्मतिः

jānīṣe hi yathā lokāṃstrāsayatyeṣa durmatiḥ

10.33

नन्दने ऽप्सरसः सप्त महेन्द्रानुचरा दश

nandane 'psarasaḥ sapta mahendrānucarā daśa

10.33.2

अनेन भक्षिता ब्रह्मन् ऋषयो मानुषास्तथा

anena bhakṣitā brahman ṛṣayo mānuṣāstathā

10.34

वरव्याजेन मोहो ऽस्मै दीयताम् अमितप्रभ

varavyājena moho 'smai dīyatām amitaprabha

10.34.2

लोकानां स्वस्ति चैव स्याद् भवेद् अस्य च संनतिः

lokānāṃ svasti caiva syād bhaved asya ca saṃnatiḥ

10.35

एवम् उक्तः सुरैर् ब्रह्माचिन्तयत् पद्मसंभवः

evam uktaḥ surair brahmācintayat padmasaṃbhavaḥ

10.35.2

चिन्तिता चोपतस्थे ऽस्य पार्श्वं देवी सरस्वती

cintitā copatasthe 'sya pārśvaṃ devī sarasvatī

10.36

प्राञ्जलिः सा तु पार्श्वस्था प्राह वाक्यं सरस्वती

prāñjaliḥ sā tu pārśvasthā prāha vākyaṃ sarasvatī

10.36.2

इयम् अस्म्यागता देव किं कार्यं करवाण्यहम्

iyam asmyāgatā deva kiṃ kāryaṃ karavāṇyaham

10.37

प्रजापतिस्तु तां प्राप्तां प्राह वाक्यं सरस्वतीम्

prajāpatistu tāṃ prāptāṃ prāha vākyaṃ sarasvatīm

10.37.2

वाणि त्वं राक्षसेन्द्रस्य भव या देवतेप्सिता

vāṇi tvaṃ rākṣasendrasya bhava yā devatepsitā

10.38

तथेत्युक्त्वा प्रविष्टा सा प्रजापतिर् अथाब्रवीत्

tathetyuktvā praviṣṭā sā prajāpatir athābravīt

10.38.2

कुम्भकर्ण महाबाहो वरं वरय यो मतः

kumbhakarṇa mahābāho varaṃ varaya yo mataḥ

10.39

कुम्भकर्णस्तु तद् वाक्यं श्रुत्वा वचनम् अब्रवीत्

kumbhakarṇastu tad vākyaṃ śrutvā vacanam abravīt

Rāmāyaṇa