29.19.2

देवतानां बलं कृत्स्नं शरवर्षैर् अवाकिरत्

devatānāṃ balaṃ kṛtsnaṃ śaravarṣair avākirat

29.20

ततः शक्रो निरीक्ष्याथ प्रविष्टं तं बलं स्वकम्

tataḥ śakro nirīkṣyātha praviṣṭaṃ taṃ balaṃ svakam

29.20.2

न्यवर्तयद् असंभ्रान्तः समावृत्य दशाननम्

nyavartayad asaṃbhrāntaḥ samāvṛtya daśānanam

29.21

एतस्मिन्न् अन्तरे नादो मुक्तो दानवराक्षसैः

etasminn antare nādo mukto dānavarākṣasaiḥ

29.21.2

हा हताः स्मेति तं दृष्ट्वा ग्रस्तं शक्रेण रावणम्

hā hatāḥ smeti taṃ dṛṣṭvā grastaṃ śakreṇa rāvaṇam

29.22

ततो रथं समारुह्य रावणिः क्रोधमूर्छितः

tato rathaṃ samāruhya rāvaṇiḥ krodhamūrchitaḥ

29.22.2

तत् सैन्यम् अतिसंक्रुद्धः प्रविवेश सुदारुणम्

tat sainyam atisaṃkruddhaḥ praviveśa sudāruṇam

29.23

स तां प्रविश्य मायां तु दत्तां गोपतिना पुरा

sa tāṃ praviśya māyāṃ tu dattāṃ gopatinā purā

29.23.2

अदृश्यः सर्वभूतानां तत् सैन्यं समवाकिरत्

adṛśyaḥ sarvabhūtānāṃ tat sainyaṃ samavākirat

29.24

ततः स देवान् संत्यज्य शक्रम् एवाभ्ययाद् द्रुतम्

tataḥ sa devān saṃtyajya śakram evābhyayād drutam

29.24.2

महेन्द्रश्च महातेजा न ददर्श सुतं रिपोः

mahendraśca mahātejā na dadarśa sutaṃ ripoḥ

29.25

स मातलिं हयांश्चैव ताडयित्वा शरोत्तमैः

sa mātaliṃ hayāṃścaiva tāḍayitvā śarottamaiḥ

29.25.2

महेन्द्रं बाणवर्षेण शीघ्रहस्तो ह्यवाकिरत्

mahendraṃ bāṇavarṣeṇa śīghrahasto hyavākirat

29.26

ततः शक्रो रथं त्यक्त्वा विसृज्य च स मातलिम्

tataḥ śakro rathaṃ tyaktvā visṛjya ca sa mātalim

29.26.2

ऐरावतं समारुह्य मृगयामास रावणिम्

airāvataṃ samāruhya mṛgayāmāsa rāvaṇim

29.27

स तु मायाबलाद् रक्षः संग्रामे नाभ्यदृश्यत

sa tu māyābalād rakṣaḥ saṃgrāme nābhyadṛśyata

29.27.2

किरमाणः शरौघेन महेन्द्रम् अमितौजसं

kiramāṇaḥ śaraughena mahendram amitaujasaṃ

29.28

स तं यदा परिश्रान्तम् इन्द्रं मेने ऽथ रावणिः

sa taṃ yadā pariśrāntam indraṃ mene 'tha rāvaṇiḥ

29.28.2

तदैनं मायया बद्ध्वा स्वसैन्यम् अभितो ऽनयत्

tadainaṃ māyayā baddhvā svasainyam abhito 'nayat

29.29

तं दृष्ट्वाथ बलात् तस्मिन्माययापहृतं रणे

taṃ dṛṣṭvātha balāt tasminmāyayāpahṛtaṃ raṇe

Rāmāyaṇa